ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

• అనుబంధం 8a: దేవాలయం అవసరమైన దేవుని ధర్మశాస్త్రాలు
• అనుబంధం 8b: బలులు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము (ఈ పేజీ).
• అనుబంధం 8c: బైబిలు పండుగలు — నేడు వాటిలో ఏ ఒక్కదాన్నీ ఎందుకు ఆచరించలేము
• అనుబంధం 8d: శుద్ధీకరణ ధర్మశాస్త్రాలు — దేవాలయం లేకుండా వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము
• అనుబంధం 8e: దశమభాగాలు, ప్రథమఫలాలు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము
• అనుబంధం 8f: ప్రభుభోజన ఆచారం — యేసు చివరి భోజనం పస్కా
• అనుబంధం 8g: నాజీరేయుడు, ప్రమాణ ధర్మశాస్త్రాలు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము
• అనుబంధం 8h: దేవాలయానికి సంబంధించిన పాక్షిక, ప్రతీకాత్మక విధేయత
• అనుబంధం 8i: సిలువ, దేవాలయం

ధర్మశాస్త్రం వాస్తవంగా ఏమి కోరింది

ఇశ్రాయేలుకు ఇవ్వబడిన ఆజ్ఞలన్నిటిలో, బలుల కంటే మరింత కచ్చితంగా వివరించబడినవి ఏవీ లేవు. దేవుడు ప్రతి విషయాన్నీ వివరంగా నిర్దేశించాడు: ఏ జంతువును అర్పించాలి, దాని వయస్సు ఎంత ఉండాలి, దాని స్థితి ఎలా ఉండాలి, రక్తాన్ని ఎలా నిర్వహించాలి, బలిపీఠం ఎక్కడ ఉండాలి, యాజకుల పాత్ర ఏమిటి, సేవచేసేటప్పుడు వారు ధరించాల్సిన వస్త్రాలు ఏమిటి అన్నీ. దహనబలులు, పాపపరిహారార్థబలులు, అపరాధపరిహారార్థబలులు, సమాధానబలులు, నిత్యబలులు—ప్రతి బలీ దైవిక నమూనాను అనుసరించింది; అందులో వ్యక్తిగత సృజనాత్మకతకు గానీ, ప్రత్యామ్నాయ వివరణలకు గానీ చోటు లేదు. “యాజకుడు ఇలా చేయాలి… బలిపీఠం ఇక్కడ ఉండాలి… రక్తాన్ని అక్కడ ఉంచాలి…” దేవుని ధర్మశాస్త్రం అనేది కచ్చితమైన విధేయతా వ్యవస్థ; అనుసరణకు వీలున్న సూచనల సమాహారం కాదు.

బలి అంటే “దేవుని కోసం ఒక జంతువును చంపడం” మాత్రమే కాదు. అది దేవాలయ ప్రాంగణంలోనే (లేవీయకాండము 17:3-5; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-6, 12:11-14), అహరోను వంశానికి చెందిన ప్రతిష్ఠిత యాజకుల చేతనే (నిర్గమకాండము 28:1; 29:9; లేవీయకాండము 1:5; సంఖ్యాకాండము 18:7), ఆచారశుద్ధి పరిస్థితుల్లోనే జరిగే పవిత్ర కార్యం (లేవీయకాండము 7:19-21; 22:2-6). ఆరాధించేవారు స్థలాన్ని ఎంచుకోలేదు. ఎవరు సేవ చేయాలో వారు ఎంచుకోలేదు. రక్తాన్ని ఎలా నిర్వహించాలి లేదా ఎక్కడ పూయాలి అన్నది వారు నిర్ణయించలేదు. ఆ వ్యవస్థ అంతా దేవుని రూపకల్పనే; విధేయత అంటే ఆ రూపకల్పనలోని ప్రతి వివరాన్నీ గౌరవించడం (నిర్గమకాండము 25:40; 26:30; లేవీయకాండము 10:1-3; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:32).

గతంలో ఇశ్రాయేలు ఈ ఆజ్ఞలకు ఎలా విధేయత చూపింది

దేవాలయం ఉన్నప్పుడు, ఇశ్రాయేలు ఈ ధర్మశాస్త్రాలను ఆజ్ఞాపించినట్టుగానే కచ్చితంగా ఆచరించింది. మోషే, యెహోషువ, సమూయేలు, సొలొమోను, హిజ్కియా, యోషీయా, ఎజ్రా, నెహెమ్యాల తరాలవారు దేవుడు స్వయంగా ఏర్పరచిన బలుల ద్వారా ఆయనను సమీపించారు. ఎవరూ బలిపీఠం స్థానంలో మరొకదాన్ని పెట్టలేదు. ఎవరూ కొత్త ఆచారాలను కల్పించలేదు. ఎవరూ తమ ఇళ్లలోగానీ స్థానిక సమావేశాల్లోగానీ బలులు అర్పించలేదు. రాజులు సైతం—తమ అధికారమంతా ఉన్నప్పటికీ—యాజకులకే కేటాయించిన విధులను నిర్వహించడం నిషేధించబడింది.

ఇశ్రాయేలు ఈ వ్యవస్థను మార్చడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ—అనుమతి లేని ప్రదేశాల్లో బలులు అర్పించడం ద్వారా గానీ, యాజకులు కానివారిని పవిత్ర విధులు నిర్వహించనివ్వడం ద్వారా గానీ—దేవుడు వారి ఆరాధనను తిరస్కరించి, తరచుగా తీర్పు తెచ్చాడని లేఖనాలు పదేపదే చూపిస్తున్నాయి (మొదటి సమూయేలు 13:8-14; రెండవ దినవృత్తాంతములు 26:16-21). దేవుని మాటను ఆయన ఎంచుకున్న స్థలంలో, ఆయన నియమించిన సేవకుల ద్వారా, కచ్చితంగా ఆచరించడమే విశ్వాస్యత.

నేడు ఈ ఆజ్ఞలను ఎందుకు ఆచరించలేము

క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో రోమన్లు దేవాలయాన్ని నాశనం చేసిన తరువాత, బలుల వ్యవస్థ మొత్తాన్ని ఆచరించడం అసాధ్యమైంది. దేవుడు దానిని రద్దు చేసినందువల్ల కాదు; ఈ ఆజ్ఞలను ఆచరించడానికి అవసరమైన దేవుడిచ్చిన నిర్మాణం ఇక లేనందువల్ల. దేవాలయం లేదు, బలిపీఠం లేదు, అతి పరిశుద్ధస్థలం లేదు, ప్రతిష్ఠిత యాజకత్వం లేదు, స్థాపించబడిన శుద్ధి వ్యవస్థ లేదు; బలి రక్తాన్ని దేవుని సన్నిధికి సమర్పించగల అధికారమున్న స్థలం భూమిపై ఎక్కడా లేదు.

ఈ అంశాలు లేకుండా, “మన శక్తిమేరకు చేయడం” లేదా “ధర్మశాస్త్ర సారాన్ని పాటించడం” అనే విషయం ఉండదు. విధేయతకు దేవుడు ఏర్పరచిన పరిస్థితులు అవసరం. ఆ పరిస్థితులు లేనప్పుడు, విధేయత అసాధ్యమవుతుంది—మనం విధేయత చూపడానికి నిరాకరించినందువల్ల కాదు, ఈ నిర్దిష్ట ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడానికి అవసరమైన సాధనాలను దేవుడే తొలగించినందువల్ల.

బలులు నిలిచిపోతాయని దానియేలు ప్రవచించినది

బలులు నిలిచిపోతాయని లేఖనాలే ముందుగా తెలిపాయి—దేవుడు వాటిని రద్దు చేసినందువల్ల కాదు, దేవాలయం నాశనం చేయబడబోతున్నందువల్ల. “బలి అర్పణను, నైవేద్యాన్ని నిలిపివేయును” అని దానియేలు రాశాడు (దానియేలు 9:27), అయితే కారణాన్ని కూడా వివరించాడు: నగరమూ పరిశుద్ధస్థలమూ శత్రు శక్తులచేత నాశనం చేయబడతాయి (దానియేలు 9:26). దానియేలు 12:11లో, నిత్యబలి “తీసివేయబడును” అని ప్రవక్త మళ్లీ చెబుతున్నాడు. ఈ మాట ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేయడాన్ని కాదు, బలవంతంగా తొలగించి నాశనం చేయడాన్ని సూచిస్తుంది. దేవుడు తన ఆజ్ఞలను మార్చాడని దానియేలులో ఎక్కడా సూచన లేదు. ప్రవక్త చెప్పినట్టుగానే దేవాలయం పాడుచేయబడినందువల్ల బలులు నిలిచిపోయాయి. ధర్మశాస్త్రం యథాతథంగా ఉందని, విధేయత కోసం దేవుడు ఎంచుకున్న స్థలం మాత్రమే తొలగించబడిందని ఇది నిర్ధారిస్తుంది.

ప్రతీకాత్మకంగా లేదా కల్పితంగా బలులు అర్పించడంలోని తప్పు

చాలా మెస్సీయను విశ్వసించే బృందాలు బలుల వ్యవస్థలోని భాగాలను ప్రతీకాత్మకంగా మళ్లీ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. వారు పస్కా భోజనాలు చేసి వాటిని “బలి” అని పిలుస్తారు. సమావేశాల్లో ధూపం వేస్తారు. ఆచారాలను తిరిగి ప్రదర్శిస్తారు, అర్పణలను ఊపుతారు, నాటకీయ ప్రదర్శనల ద్వారా “తోరాను గౌరవిస్తున్నట్టు” నటిస్తారు. మరికొందరు “ప్రవచనాత్మక బలులు,” “ఆత్మీయ బలులు,” లేదా “భవిష్యత్తు దేవాలయం కోసం సాధనలు” వంటి బోధనలు సృష్టిస్తారు. ఈ ఆచారాలు మతపరమైనవిగా అనిపించవచ్చు, కానీ అవి విధేయత కావు—కల్పనలు.

దేవుడు ఎన్నడూ ప్రతీకాత్మక బలులను కోరలేదు. మానవ కల్పన సృష్టించిన ప్రత్యామ్నాయాలను దేవుడు ఎన్నడూ అంగీకరించలేదు. దేవాలయం లోపల మాత్రమే చేయమని ఆజ్ఞాపించిన కార్యాలను ప్రజలు దాని వెలుపల చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు దేవుడు ఘనపరచబడడు. దేవాలయం లేకుండా ఈ ఆజ్ఞలను అనుకరించడం విశ్వాస్యత కాదు; వాటిని స్థాపించినప్పుడు దేవుడు పాటించిన అత్యంత కచ్చితత్వాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడమే.

బలులు—దేవుడు మాత్రమే పునరుద్ధరించగల దేవాలయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి

బలుల వ్యవస్థ అదృశ్యం కాలేదు, రద్దు చేయబడలేదు, మానవులు కల్పించిన ప్రతీకాత్మక చర్యలతోగానీ ఆత్మీయ రూపకాలతోగానీ భర్తీ చేయబడలేదు. బలుల గురించిన ఆజ్ఞలు ముగిశాయని ధర్మశాస్త్రంలోగానీ, ప్రవక్తలలోగానీ, యేసు మాటలలోగానీ ఎక్కడా ప్రకటించబడలేదు. ధర్మశాస్త్రంలోని ప్రతి భాగం శాశ్వతంగా చెల్లుబాటులో ఉంటుందని యేసు ధృవీకరించాడు; ఆకాశమూ భూమీ గతించేవరకు అక్షరంలోని చిన్న గీత కూడా తొలగిపోదని చెప్పాడు (మత్తయి 5:17-18). ఆకాశమూ భూమీ ఇంకా ఉన్నాయి. కాబట్టి ఆజ్ఞలూ కొనసాగుతున్నాయి.

పాత నిబంధన అంతటా, అహరోను యాజకత్వంతో తన నిబంధన “నిత్యమైనది” అని దేవుడు పదేపదే వాగ్దానం చేశాడు (నిర్గమకాండము 29:9; సంఖ్యాకాండము 25:13). బలులకు సంబంధించిన నియమాలను “మీ తరతరాలకు నిత్యమైన కట్టడ” అని ధర్మశాస్త్రం పిలుస్తుంది (ఉదాహరణకు, లేవీయకాండము 16:34; 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). ఈ ఆజ్ఞలకు ముగింపు ఉంటుందని ఏ ప్రవక్తా ఎన్నడూ ప్రకటించలేదు. బదులుగా, ఇశ్రాయేలు దేవుణ్ణి జనములు ఘనపరిచే భవిష్యత్తు గురించి, ఆయన మందిరం “సకల జనులకు ప్రార్థన మందిరము” అవుతుందని ప్రవక్తలు చెబుతారు (యెషయా 56:7). దేవాలయ పవిత్రతను సమర్థించడానికి యేసు ఉటంకించిన వచనం ఇదే (మార్కు 11:17). దేవాలయ ముగింపును సూచించడానికి యేసు ఈ వచనాన్ని ఉటంకించలేదు; దాన్ని భ్రష్టుపట్టిస్తున్నవారిని ఖండించడానికి ఉటంకించాడు.

ధర్మశాస్త్రం ఈ బలులను ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు, యేసు వాటిని ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు, ప్రవక్తలు వాటి రద్దును ఎన్నడూ బోధించలేదు. కాబట్టి లేఖనం అనుమతించే నిర్ణయానికే మనం వస్తాము: ఈ ఆజ్ఞలు దేవుని నిత్య ధర్మశాస్త్రంలో భాగంగా కొనసాగుతున్నాయి; దేవుడు స్వయంగా కోరిన అంశాలు—దేవాలయం, యాజకత్వం, బలిపీఠం, శుద్ధి వ్యవస్థ—అందుబాటులో లేనందువల్ల నేడు వాటిని ఆచరించలేము.

దేవుడు తానే తొలగించినవాటిని తిరిగి స్థాపించేంతవరకు, మన సరైన వైఖరి అనుకరించడం కాదు—వినయంగా ఉండడం. దేవుడు నిలిపివేసినదాన్ని తిరిగి సృష్టించడానికి మనం ప్రయత్నించము. బలిపీఠాన్ని మార్చము, స్థలాన్ని మార్చము, ఆచారాన్ని మార్చము, ప్రతీకాత్మక రూపాలను కల్పించము. ధర్మశాస్త్రాన్ని అంగీకరిస్తాము, దాని పరిపూర్ణతను గౌరవిస్తాము, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానికి ఏమాత్రం కలపకుండా లేదా తీసివేయకుండా ఉంటాము (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2). ఇంతకంటే తక్కువ ఏదైనా పాక్షిక విధేయత; పాక్షిక విధేయత అవిధేయతే.