సాతాను వైఫల్యం మరియు కొత్త వ్యూహం

యేసు తండ్రి వద్దకు తిరిగి వెళ్లిన కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, సాతాను అన్యజనులకు వ్యతిరేకంగా తన దీర్ఘకాలిక ప్రణాళికను ప్రారంభించాడు. యేసును తనతో చేరమని ఒప్పించడానికి చేసిన అతని ప్రయత్నం విఫలమైంది (మత్తయి 4:8-9), క్రీస్తును సమాధిలోనే ఉంచాలనే అతని ఆశలన్నీ పునరుత్థానం ద్వారా శాశ్వతంగా ఛిన్నాభిన్నమయ్యాయి (అపొస్తలుల కార్యములు 2:24).

సర్పానికి మిగిలింది ఏమిటంటే, ఏదెనులో చేసినప్పటి నుంచీ ఎప్పుడూ చేస్తూ వచ్చినదాన్నే అన్యజనుల మధ్య కొనసాగించడం: దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించవద్దని మానవాళిని ఒప్పించడం (ఆదికాండము 3:4-5).

ప్రణాళిక యొక్క రెండు లక్ష్యాలు

దీనిని సాధించడానికి, రెండు విషయాలు నెరవేరాలి:

1. అన్యజనులను యూదుల నుండి, వారి విశ్వాసం నుండి సాధ్యమైనంతగా దూరం చేయాలి—ఆ విశ్వాసం మానవాళి సృష్టించబడినప్పటి నుంచీ ఉంది. యేసు కుటుంబం, స్నేహితులు, అపొస్తలులు, శిష్యులు కలిగివున్న విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టాలి.
2. కాలారంభం నుంచీ రక్షణను అర్థం చేసుకున్న విధానానికి భిన్నమైన రక్షణను తాము అంగీకరించవచ్చనే దైవశాస్త్ర వాదన వారికి అవసరమైంది. ఈ కొత్త రక్షణ ప్రణాళిక అన్యజనులు దేవుని ఆజ్ఞలను పట్టించుకోకుండా ఉండేలా చేయాలి.

అప్పుడు అపవాది ప్రతిభావంతులైన మనుషులను ప్రేరేపించి, కొత్త పేరు, సంప్రదాయాలు, సిద్ధాంతాలతో కూడిన ఒక కొత్త మతాన్ని అన్యజనుల కోసం సృష్టింపజేశాడు. ఈ సిద్ధాంతాలలో అత్యంత కీలకమైనవి, దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించాల్సిన బాధ్యత నుండి అన్యజనులను “విడిపించడం” మెస్సీయ యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశాలలో ఒకటని వారు నమ్మేలా చేశాయి.

ఇశ్రాయేలు నుండి దూరం చేయడం

అన్యజనులకు ధర్మశాస్త్రం సవాలుగా మారడం

ఏ ఉద్యమమైనా మనుగడ సాగించి అభివృద్ధి చెందడానికి అనుచరులను కోరుతుంది. అప్పటివరకు మెస్సీయను విశ్వసించిన యూదులు పాటించిన దేవుని ధర్మశాస్త్రం, కొత్తగా ఏర్పడిన సంఘంలో వేగంగా విస్తరిస్తున్న అన్యజనుల సమూహానికి సవాలుగా మారింది.

సున్నతి, ఏడవ దినంను ఆచరించడం, కొన్ని మాంసాహారాలను మానుకోవడం వంటి ఆజ్ఞలు ఉద్యమ అభివృద్ధికి అడ్డంకులుగా కనిపించడం ప్రారంభించాయి. క్రమంగా, మెస్సీయ రాకతో యూదేతరుల కోసం ధర్మశాస్త్రం సడలించబడిందనే తప్పుడు వాదనను ఆధారంగా చేసుకుని, నాయకత్వం ఈ సమూహానికి మినహాయింపులు ఇవ్వడం ప్రారంభించింది—అలాంటి వాదనకు పాత నిబంధనలోగానీ, నాలుగు సువార్తలలో నమోదైన యేసు మాటలలోగానీ ఎలాంటి ఆధారం లేనప్పటికీ (నిర్గమకాండము 12:49).

మార్పులపై యూదుల స్పందన

ఇదిలా ఉండగా, ఆ ఉద్యమంపై ఇంకా ఆసక్తి చూపిన కొద్దిమంది యూదులు—కొన్ని దశాబ్దాల క్రితం యేసు చేసిన సూచకకార్యాలు, అద్భుతాల ద్వారా ఆకర్షితులై, మొదటి అపొస్తలులలో కొందరితో సహా వాటిని ప్రత్యక్షంగా చూసినవారు అక్కడ ఉండటంతో ధైర్యం పొందినవారు—ప్రవక్తల ద్వారా అందించబడిన దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించాలనే బాధ్యతను క్రమంగా విడిచిపెట్టడం చూసి సహజంగానే కలత చెందారు.

యేసు, అపొస్తలులు, శిష్యులు నమ్మకంగా పాటించినవే ఆ ఆజ్ఞలు.

దూరం చేయడం వల్ల కలిగిన పరిణామాలు

ప్రస్తుత ఆరాధన స్థితి

మనకు తెలిసినట్లుగా, దాని ఫలితంగా ఇప్పుడు మిలియన్ల మంది ప్రతి వారం సంఘాలలో గుమిగూడి దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తున్నామని చెప్పుకుంటున్నారు; అయితే, ఈ దేవుడే ఒక నిబంధన ద్వారా తనకోసం ఒక జనాంగాన్ని ప్రత్యేకపరచుకున్నాడనే వాస్తవాన్ని పూర్తిగా విస్మరిస్తున్నారు.

ఇశ్రాయేలుకు దేవుని వాగ్దానం

ఈ నిబంధనను తాను ఎన్నటికీ భంగం చేయనని దేవుడు స్పష్టంగా చెప్పాడు:
“సూర్యుని, చంద్రుని, నక్షత్రాల నియమాలు మార్పులేనివిగా ఉన్నట్లే, ఇశ్రాయేలు సంతానం కూడా ఎప్పటికీ దేవుని ఎదుట జనాంగంగా ఉండడం మానదు” (యిర్మీయా 31:35-37).

ఇశ్రాయేలుతో దేవుని నిబంధన

ఇశ్రాయేలు ద్వారా రక్షణ

ఇశ్రాయేలుతో తమను తాము కలుపుకోని వారికి ఆశీర్వాదం లేదా రక్షణ ఉంటుందని పాత నిబంధనలో ఎక్కడా మనం చదవము:
“దేవుడు అబ్రాహాముతో ఇలా అన్నాడు: నీవు ఆశీర్వాదకరంగా ఉంటావు. నిన్ను ఆశీర్వదించువారిని నేను ఆశీర్వదిస్తాను, నిన్ను శపించువారిని నేను శపిస్తాను; భూమిమీదనున్న సమస్త కుటుంబాలు నీ ద్వారా ఆశీర్వదించబడతాయి” (ఆదికాండము 12:2-3).

రక్షణ యూదుల నుంచే వస్తుందని ధృవీకరించడంలో యేసు కూడా ఏమాత్రం సందిగ్ధత చూపలేదు:
“రక్షణ యూదుల నుంచే వస్తుంది” (యోహాను 4:22).

అన్యజనులు మరియు విధేయత

క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ పొందాలని కోరుకునే అన్యజనుడు, తండ్రి తన ఘనత మరియు మహిమ కోసం ఎన్నుకున్న జనాంగానికి అందించిన అదే ధర్మశాస్త్రాలను పాటించాలి—యేసు, ఆయన అపొస్తలులు పాటించిన అదే ధర్మశాస్త్రాలను.

సవాళ్లు ఉన్నప్పటికీ, అలాంటి అన్యజనుని విశ్వాసాన్ని, ధైర్యాన్ని తండ్రి చూస్తాడు. ఆయన తన ప్రేమను అతనిపై కుమ్మరించి, అతణ్ణి ఇశ్రాయేలుతో కలిపి, క్షమాపణ మరియు రక్షణ కోసం కుమారుని వద్దకు నడిపిస్తాడు.

ఇది సత్యమైనందున అర్థవంతమైన రక్షణ ప్రణాళిక.

మహా ఆజ్ఞ

సువార్తను వ్యాప్తి చేయడం

చరిత్రకారుల ప్రకారం, క్రీస్తు పరలోకారోహణం తరువాత అనేకమంది అపొస్తలులు, శిష్యులు మహా ఆజ్ఞకు విధేయులై, యేసు బోధించిన సువార్తను అన్యజనుల దేశాలకు తీసుకెళ్లారు:

• తోమా భారతదేశానికి వెళ్లాడు.
• బర్నబా, పౌలు మాసిదోనియ, గ్రీసు, రోమాలకు వెళ్లారు.
• అంద్రెయ రష్యా, స్కాండినేవియాలకు వెళ్లాడు.
• మత్తీయ ఇథియోపియాకు వెళ్లాడు.

సువార్త దూరదూరాలకు వ్యాపించింది.

సందేశం స్థిరంగానే ఉంది

వారు ప్రకటించవలసిన సందేశం యేసు బోధించినదే, తండ్రిపై కేంద్రీకృతమైనదే:

1. యేసు తండ్రి నుండి వచ్చాడని నమ్మడం.
2. తండ్రి ధర్మశాస్త్రాలకు విధేయులవడం.

దేవుని రాజ్య సువార్తను వ్యాప్తి చేసే తమ కార్యంలో వారు ఒంటరిగా ఉండరని యేసు మొదటి సువార్తికులకు స్పష్టం చేశాడు. క్రీస్తు వారితో ఉన్న సమయంలో బోధించిన విషయాలను పరిశుద్ధాత్మ వారికి జ్ఞాపకం చేస్తాడు:
“తండ్రి నా నామమున పంపబోవు ఆదరణకర్త, పరిశుద్ధాత్మ, సమస్తమును మీకు బోధించి, నేను మీతో చెప్పిన సంగతులన్నిటిని మీకు జ్ఞాపకం చేయును” (యోహాను 14:26).

తమ గురువు నుండి నేర్చుకున్నవాటినే బోధించడం కొనసాగించాలన్నది ఆదేశం.

రక్షణ మరియు విధేయత

ఒకే రక్షణ సందేశం

యూదేతరుల కోసం ప్రత్యేకంగా రూపొందించిన వేరొక రక్షణ సందేశాన్ని తన సువార్తికులు తీసుకువస్తారని యేసు సూచించినట్లు సువార్తలలో ఎక్కడా మనం చూడము.

విధేయత లేకుండా రక్షణ పొందవచ్చనే తప్పుడు సిద్ధాంతం

తండ్రి పవిత్రమైన, నిత్యమైన ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపకుండా అన్యజనులు రక్షణ పొందవచ్చనే ఆలోచన యేసు బోధనలలో లేదు.

ధర్మశాస్త్రానికి విధేయత లేకుండా రక్షణ పొందవచ్చనే ఆలోచనకు యేసు మాటలలో ఎలాంటి మద్దతు లేదు. కాబట్టి అది ఎంత పాతదైనా, ఎంత ప్రజాదరణ పొందినా, తప్పుడు ఆలోచనే.