Category Archives: Articles

అనుబంధం 8i: సిలువ మరియు దేవాలయం

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ, యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగే దేవుని ఆజ్ఞలను పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

సిలువ మరియు దేవాలయం పరస్పర శత్రువులు కావు; ఒకటి మరొకదాన్ని రద్దు చేసే రెండు “దశలు” కూడా కావు. దేవుని ధర్మశాస్త్రం శాశ్వతమైనది (కీర్తన 119:89; 119:160; మలాకీ 3:6). బలులు, యాజకులు, శుద్ధతకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలతో కూడిన దేవాలయ వ్యవస్థను అదే శాశ్వత ధర్మశాస్త్రం ఇచ్చింది. యేసు మరణం ఒక్క ఆజ్ఞనూ రద్దు చేయలేదు. ఆ ఆజ్ఞలు అప్పటికే చెబుతున్న నిజమైన లోతును అది వెల్లడించింది. బలులను అంతం చేయడానికి దేవాలయం నాశనం చేయబడలేదు; అవిధేయతకు తీర్పుగా అది నాశనం చేయబడింది (2 దినవృత్తాంతములు 36:14-19; యిర్మీయా 7:12-14; లూకా 19:41-44). సిలువ గురించి మానవ ఆలోచనలతో ధర్మశాస్త్రాన్ని భర్తీ చేసే కొత్త మతాన్ని కల్పించకుండా, ఈ సత్యాలను కలిపి నిలబెట్టడం మన పని.

కనిపించే సంఘర్షణ: గొఱ్ఱెపిల్ల మరియు బలిపీఠం

మొదటి చూపులో, ఒక సంఘర్షణ ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది:

  • ఒకవైపు, బలులు, అర్పణలు, యాజక సేవను ఆజ్ఞాపించే దేవుని ధర్మశాస్త్రం ఉంది. (లేవీయకాండము 1:1-2; నిర్గమకాండము 28:1)
  • మరోవైపు, “లోక పాపాన్ని మోసుకుపోయే దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల”గా యేసు చూపబడ్డాడు (యోహాను 1:29; 1 యోహాను 2:2).

లేఖనాలు ఎన్నడూ చేయని ఒక నిర్ధారణకు చాలామంది వెంటనే వస్తారు: “యేసు గొఱ్ఱెపిల్ల అయితే, బలులు ముగిశాయి, దేవాలయం అంతమైంది, వాటిని ఆజ్ఞాపించిన ధర్మశాస్త్రం ఇక ముఖ్యం కాదు.”

కానీ యేసు స్వయంగా ఆ తర్కాన్ని తిరస్కరించాడు. ధర్మశాస్త్రాన్నిగాని ప్రవక్తలనుగాని రద్దు చేయడానికి తాను రాలేదని, ఆకాశమూ భూమీ గతించిపోయే వరకు ధర్మశాస్త్రం నుండి అతి చిన్న అక్షరమైనా తొలగిపోదని ఆయన స్పష్టంగా చెప్పాడు (మత్తయి 5:17-19; లూకా 16:17). ఆకాశమూ భూమీ ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. ధర్మశాస్త్రం ఇప్పటికీ నిలిచి ఉంది. బలులు, అర్పణలు, దేవాలయానికి సంబంధించిన ఆజ్ఞలను ఆయన ఎన్నడూ తన మాటలతో రద్దు చేయలేదు.

సిలువ దేవాలయ ఆజ్ఞలను చెరిపివేయదు. అవి నిజంగా దేనిని సూచించాయో సిలువ వెల్లడిస్తుంది.

దేవుని గొఱ్ఱెపిల్లగా యేసు — రద్దు కాకుండా నెరవేర్పు

యోహాను యేసును “దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల” అని పిలిచినప్పుడు (యోహాను 1:29), అతడు బలుల వ్యవస్థ ముగింపును ప్రకటించడం లేదు. విశ్వాసంతో అర్పించబడిన ప్రతి బలి యొక్క నిజమైన అర్థాన్ని అతడు తెలియజేస్తున్నాడు. జంతువుల రక్తానికి దానంతటదే శక్తి ఎన్నడూ లేదు (1 పేతురు 1:19-20). దాని శక్తి దేవునికి విధేయత చూపడంలోనూ, అది సూచించిన దానిలోనూ ఉంది: భవిష్యత్తులో అర్పించబడబోయే నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్ల బలిలో. దేవుడు ఒకటి చెప్పి, తరువాత దానికి విరుద్ధంగా మాట్లాడడు (సంఖ్యాకాండము 23:19).

ఆదినుండి, క్షమాపణ ఎల్లప్పుడూ కలిసి పనిచేసే రెండు విషయాలపై ఆధారపడింది:

  • దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానికి విధేయత చూపడం (ద్వితీయోపదేశకాండము 11:26-28; యెహెజ్కేలు 20:21)
  • శుద్ధీకరణ కోసం దేవుడే ఏర్పాటు చేసిన మార్గం (లేవీయకాండము 17:11; హెబ్రీయులు 9:22)

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో విధేయులు దేవాలయానికి వెళ్లి, ధర్మశాస్త్రం కోరినట్లుగా బలులు అర్పించి, నిజమైనదైనా తాత్కాలికమైనదైనా నిబంధన సంబంధమైన శుద్ధీకరణ పొందేవారు. నేడు విధేయులను తండ్రి నిత్యమైన శుద్ధీకరణ కోసం నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్లయైన యేసు దగ్గరకు నడిపిస్తున్నాడు (యోహాను 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6). విధానం అదే: దేవుడు తిరుగుబాటుదారులను ఎన్నడూ శుద్ధి చేయడు (యెషయా 1:11-15).

యేసు నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్ల అన్న వాస్తవం బలి గురించిన ఆజ్ఞలను చింపివేయదు. దేవుడు ప్రతీకలతో ఆటలాడలేదని ఇది నిరూపిస్తుంది. దేవాలయంలోని ప్రతిదీ గంభీరమైనదే, ప్రతి దానీ నిజమైన దేనినో సూచించింది.

సిలువ తర్వాత కూడా బలులు ఎందుకు కొనసాగాయి

యేసు మరణించిన క్షణమే బలులను రద్దు చేయాలని దేవుడు ఉద్దేశించి ఉంటే, అదే రోజున దేవాలయం కూలిపోయి ఉండేది. కానీ ఏమి జరిగింది?

  • దేవాలయంలోని తెర చినిగింది (మత్తయి 27:51), కానీ కట్టడం నిలిచి ఉండగా అక్కడ ఆరాధన కొనసాగింది (అపొస్తలుల కార్యములు 2:46; 3:1; 21:26).
  • బలులు, దేవాలయ ఆచారాలు ప్రతిరోజూ కొనసాగాయి (అపొస్తలుల కార్యములు 3:1; 21:26), అలాగే అపొస్తలుల కార్యముల మొత్తం వృత్తాంతం పనిచేస్తున్న పరిశుద్ధస్థలాన్ని ఊహిస్తుంది.
  • యాజకత్వం సేవ చేస్తూనే ఉంది (అపొస్తలుల కార్యములు 4:1; 6:7).
  • యెరూషలేములో పండుగల ఆచరణ కొనసాగింది (అపొస్తలుల కార్యములు 2:1; 20:16).
  • పునరుత్థానం తర్వాత కూడా యేసును విశ్వసించినవారు దేవాలయంలో కనిపించారు (అపొస్తలుల కార్యములు 2:46; 3:1; 5:20-21; 21:26), మరియు ఆయనను విశ్వసించిన వేలాదిమంది యూదులు “ధర్మశాస్త్రం విషయంలో ఎంతో ఆసక్తిగలవారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 21:20).

ధర్మశాస్త్రంలోనూ, యేసు మాటల్లోనూ, ప్రవక్తల్లోనూ ఏదీ మెస్సీయ మరణించిన వెంటనే బలులు పాపంగా లేదా చెల్లనివిగా మారుతాయని ప్రకటించలేదు. “నా కుమారుడు చనిపోయిన తరువాత, బలికి సంబంధించిన నా ధర్మశాస్త్రం రద్దు చేయబడింది గనుక మీరు జంతువులను అర్పించడం మానేయాలి” అని చెప్పే ప్రవచనం లేదు.

దానికి బదులుగా, దేవుడు ద్విముఖంగా మాట్లాడడు కాబట్టి దేవాలయ సేవలు కొనసాగాయి (సంఖ్యాకాండము 23:19). తన కుమారుడు చనిపోయాడని, పవిత్రమైనదని తానే ఆజ్ఞాపించిన దానిని అపవిత్రమైనదిగా ఆయన నిశ్శబ్దంగా పరిగణించడు. యేసు మరణించిన క్షణమే బలులు తిరుగుబాటుగా మారి ఉంటే, దేవుడు దానిని స్పష్టంగా చెప్పేవాడు. కానీ ఆయన అలా చెప్పలేదు.

సిలువ తర్వాత కూడా దేవాలయ సేవ కొనసాగడం, పరిశుద్ధస్థలంతో ముడిపడిన ఏ ఆజ్ఞనూ దేవుడు రద్దు చేయలేదని చూపిస్తుంది. ప్రతి అర్పణ, ప్రతి శుద్ధీకరణ ఆచారం, ప్రతి యాజక విధి, ప్రతి జాతీయ ఆరాధనా కార్యం అమలులోనే ఉన్నాయి; ఎందుకంటే వాటిని స్థాపించిన ధర్మశాస్త్రం మారలేదు.

బలి వ్యవస్థ యొక్క ప్రతీకాత్మక స్వభావం

మొత్తం బలి వ్యవస్థ రూపకల్పనలోనే ప్రతీకాత్మకమైనది. అది ఐచ్ఛికమైనది లేదా అధికారంలేనిది కాబట్టి కాదు; ఒకనాడు దేవుడే సంపూర్ణం చేయబోయే వాస్తవాలను సూచించింది కాబట్టి. అది ధృవీకరించిన స్వస్థతలు తాత్కాలికమైనవే — స్వస్థత పొందినవారు మళ్లీ అనారోగ్యానికి గురికాగలరు. ఆచారపరమైన శుద్ధీకరణలు కొంతకాలం మాత్రమే శుద్ధతను పునరుద్ధరించేవి — అపవిత్రత తిరిగి రావచ్చు. పాపాల కోసం అర్పించిన బలుల ద్వారా వచ్చిన క్షమాపణను కూడా మళ్లీ మళ్లీ వెదకవలసి వచ్చేది. వీటిలో ఏదీ పాపాన్నిగాని మరణాన్నిగాని అంతిమంగా తొలగించలేదు; దేవుడు మరణాన్నే నాశనం చేసే దినం వైపు చూపే దైవాజ్ఞాపితమైన ప్రతీకలవి (యెషయా 25:8; దానియేలు 12:2).

సిలువ ఆ అంతిమతను సాధ్యం చేసింది. అయితే పాపానికి నిజమైన ముగింపు అంతిమ తీర్పు, పునరుత్థానం తర్వాతే కనిపిస్తుంది; అప్పుడు మంచిచేసినవారు జీవ పునరుత్థానానికి, చెడుచేసినవారు తీర్పు పునరుత్థానానికి లేస్తారు (యోహాను 5:28-29). అప్పుడే మరణం శాశ్వతంగా మింగివేయబడుతుంది. దేవాలయ సేవలు నిత్య వాస్తవాలను సూచించే ప్రతీకలు మాత్రమే, ఆ వాస్తవాలు కావు కాబట్టి, యేసు మరణం వాటిని అనవసరంగా చేయలేదు. దేవుడు తీర్పులో దేవాలయాన్ని తొలగించే వరకు అవి అమలులోనే ఉన్నాయి — సిలువ వాటిని రద్దు చేసింది కాబట్టి కాదు; అవి సూచించిన వాస్తవాలు యుగాంతంలో దేవుని తుది సంపూర్ణత కోసం ఇంకా వేచియుండగా, ఆ ప్రతీకలను తొలగించాలని దేవుడు నిర్ణయించాడు కాబట్టి.

నేడు క్షమాపణ ఎలా లభిస్తుంది

బలులకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలు ఎన్నడూ రద్దు చేయబడకపోతే, సిలువ తర్వాత కూడా దేవాలయ వ్యవస్థ కొనసాగి — 70 క్రీ.శ.లో దేవుడే దానికి ముగింపు పలికే వరకు — ఉంటే, నేడు ఎవరికైనా క్షమాపణ ఎలా లభిస్తుంది అనే సహజమైన ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. దీనికి జవాబు దేవుడు ఆదినుండి స్థాపించిన అదే విధానంలో ఉంది. దేవుని ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపడం ద్వారా (2 దినవృత్తాంతములు 7:14; యెషయా 55:7), దేవుడే నియమించిన బలి ద్వారా క్షమాపణ ఎల్లప్పుడూ లభించింది (లేవీయకాండము 17:11; ). ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో విధేయులు యెరూషలేములోని బలిపీఠం వద్ద ఆచారపరమైన శుద్ధీకరణ పొందేవారు; రక్తం చిందించడం ద్వారా ధర్మశాస్త్రం ప్రధానంగా ఈ శుద్ధీకరణను అమలు చేసేది (లేవీయకాండము 4:20; 4:26; 4:31; హెబ్రీయులు 9:22). నేడు పాపాన్ని మోసుకుపోయే దేవుని నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్లయైన మెస్సీయ బలి ద్వారా విధేయులు శుద్ధి చేయబడుతున్నారు (యోహాను 1:29).

ఇది ధర్మశాస్త్రంలో మార్పును సూచించదు. బలులకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలను యేసు రద్దు చేయలేదు (మత్తయి 5:17-19). బదులుగా, దేవుడు దేవాలయాన్ని తొలగించినప్పుడు, విధేయత శుద్ధీకరణను కలిసే బాహ్య స్థలాన్ని మార్చాడు. ప్రమాణం మాత్రం అలాగే ఉంది: దేవునికి భయపడి, ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనేవారిని దేవుడు క్షమిస్తాడు (కీర్తన 103:17-18; ప్రసంగి 12:13). తండ్రి అతనిని ఆకర్షించకపోతే ఎవరూ మెస్సీయ దగ్గరకు రారు (యోహాను 6:37; 6:39; 6:44; 6:65 17:6); తన ధర్మశాస్త్రాన్ని గౌరవించేవారినే తండ్రి ఆకర్షిస్తాడు (మత్తయి 7:21; 19:17; యోహాను 17:6; లూకా 8:21; 11:28).

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో విధేయత ఒక వ్యక్తిని బలిపీఠం దగ్గరకు నడిపించింది. నేడు విధేయత ఒక వ్యక్తిని మెస్సీయ దగ్గరకు నడిపిస్తుంది. బాహ్య దృశ్యం మారింది, కానీ సూత్రం మారలేదు. ఇశ్రాయేలులో విశ్వాసద్రోహులు బలుల ద్వారా శుద్ధి చేయబడలేదు (యెషయా 1:11-16); నేడు విశ్వాసద్రోహులు క్రీస్తు రక్తం ద్వారా శుద్ధి చేయబడరు (హెబ్రీయులు 10:26-27). దేవుడు ఎల్లప్పుడూ అదే రెండు విషయాలను కోరాడు: ఆయన ధర్మశాస్త్రానికి విధేయత, ఆయన నియమించిన బలికి లోబడటం.

ఆదినుండి, ఏ జంతువు రక్తమైనా, ధాన్యమైనా పిండిపదార్థమైనా అర్పించడం ద్వారా పాపి మరియు దేవుని మధ్య నిజంగా సమాధానం ఏర్పడిన సందర్భం ఎన్నడూ లేదు. ఆ బలులను దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు, కానీ అవే నిజమైన సమాధానానికి మూలం కావు. ఎద్దుల, మేకల రక్తం పాపాలను తొలగించడం అసాధ్యమని (హెబ్రీయులు 10:4), లోక పునాది వేయబడకముందే మెస్సీయ ముందుగానే ఎరుగబడినవాడని (1 పేతురు 1:19-20) లేఖనం బోధిస్తుంది. ఏదెను కాలం నుండే, దేవునితో సమాధానం పరిపూర్ణుడైన, పాపరహితుడైన, అద్వితీయ కుమారుని ద్వారా ఎల్లప్పుడూ లభించింది (యోహాను 1:18; 3:16) — ప్రతి బలీ ఎవరి వైపుకు చూపిందో ఆయన ద్వారానే (యోహాను 3:14-15; 3:16). భౌతిక అర్పణలు, పాపం ఎంత తీవ్రమైనదో మనుషులు చూడటానికి, తాకటానికి, అనుభూతి చెందటానికి, క్షమాపణకు ఎంత మూల్యం చెల్లించాలో భూలోక పరంగా అర్థం చేసుకోవటానికి వీలు కల్పించిన వస్తుపరమైన సూచనలు. దేవుడు దేవాలయాన్ని తొలగించినప్పుడు, ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం మారలేదు. మారినది వస్తుపరమైన రూపం మాత్రమే. వాస్తవం ఖచ్చితంగా అదే: అపరాధి మరియు తండ్రి మధ్య సమాధానాన్ని కలిగించేది కుమారుని బలియే (యెషయా 53:5). బాహ్య ప్రతీకలను తొలగించాలని దేవుడు ఎంచుకున్నందున అవి నిలిచిపోయాయి; కానీ అంతర్గత వాస్తవం — ఆయనకు విధేయులయ్యేవారికి ఆయన కుమారుని ద్వారా లభించే శుద్ధీకరణ — మారకుండా కొనసాగుతుంది (హెబ్రీయులు 5:9).

దేవుడు దేవాలయాన్ని ఎందుకు నాశనం చేశాడు

70 క్రీ.శ.లో దేవాలయాన్ని నాశనం చేయడం “బలులను రద్దు చేయడానికి” ఉద్దేశించబడితే, లేఖనాలు ఆ విషయాన్ని చెప్పేవి. కానీ అవి అలా చెప్పవు. దానికి బదులుగా, రాబోయే నాశనానికి కారణం తీర్పు అని యేసు స్వయంగా వివరించాడు.

యెరూషలేము గురించి ఆయన విలపించి, దేవుడు తనను దర్శించిన సమయాన్ని ఆ నగరం గుర్తించలేదని చెప్పాడు (లూకా 19:41-44). దేవాలయం రాయి మీద రాయి లేకుండా పడగొట్టబడుతుందని హెచ్చరించాడు (లూకా 21:5-6). దేవుని సందేశకుల మాట వినడానికి నిరాకరించినందువల్ల ఆ మందిరం విడిచిపెట్టబడిందని ప్రకటించాడు (మత్తయి 23:37-38). బలులు చెడ్డవిగా మారే కొత్త వేదాంతాన్ని ఇది ప్రకటించలేదు. తీర్పుకు సంబంధించిన పాత, సుపరిచితమైన నమూనానే ఇది: 586 క్రీ.పూ.లో మొదటి దేవాలయం నాశనమైన కారణమే (2 దినవృత్తాంతములు 36:14-19; యిర్మీయా 7:12-14).

మరో మాటలో:

  • ధర్మశాస్త్రం మారినందువల్ల కాదు, పాపం కారణంగా దేవాలయం కూలిపోయింది.
  • బలులు భక్తిహీనమైనవిగా మారినందువల్ల కాదు, తీర్పు కారణంగా బలిపీఠం తొలగించబడింది.

ఆజ్ఞలు ఎప్పటిలాగే శాశ్వతమైనవిగా వ్రాయబడి ఉన్నాయి (కీర్తన 119:160; మలాకీ 3:6). దేవుడు తొలగించినది, ఆ ఆజ్ఞలను ఆచరించగలిగే మార్గాలను మాత్రమే.

సిలువ ధర్మశాస్త్రం లేని కొత్త మతానికి అధికారం ఇవ్వలేదు

నేడు “క్రైస్తవ మతం” అని పిలువబడుతున్న దానిలో చాలా భాగం ఒక సరళమైన అబద్ధంపై నిర్మించబడింది: “యేసు చనిపోయాడు కాబట్టి బలులు, పండుగలు, శుద్ధతకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలు, దేవాలయం, యాజకత్వం అన్నీ రద్దు చేయబడ్డాయి. వాటి స్థానంలో సిలువ వచ్చింది.”

కానీ యేసు ఎన్నడూ అలా చెప్పలేదు. ఆయన గురించి ప్రవచించిన ప్రవక్తలూ ఎన్నడూ అలా చెప్పలేదు. బదులుగా, పాత నిబంధనలో ఇవ్వబడిన తన తండ్రి ఆజ్ఞలకు, తన అపొస్తలులు మరియు శిష్యులు విధేయులైనట్లే, తన నిజమైన అనుచరులు కూడా విధేయులై ఉండాలని క్రీస్తు స్పష్టంగా చెప్పాడు (మత్తయి 7:21; 19:17; యోహాను 17:6; లూకా 8:21; 11:28).

సిలువ ఎవరికీ ఈ క్రింది వాటికి అధికారం ఇవ్వలేదు:

  • దేవాలయ ఆజ్ఞలను రద్దు చేయడం
  • పస్కాకు బదులుగా ప్రభురాత్రి భోజన ఆచారం వంటి కొత్త ఆచారాలను కల్పించడం
  • దశమభాగాలను పాస్టర్ల జీతాలుగా మార్చడం
  • దేవుని శుద్ధతా వ్యవస్థను ఆధునిక బోధనలతో భర్తీ చేయడం
  • విధేయతను ఐచ్ఛికంగా పరిగణించడం

యేసు మరణంలో ఏదీ ధర్మశాస్త్రాన్ని తిరగరాయడానికి మనుషులకు అధికారం ఇవ్వదు. పాపం విషయంలోనూ, విధేయత విషయంలోనూ దేవుడు గంభీరంగా ఉన్నాడనే విషయాన్ని మాత్రమే అది ధృవీకరిస్తుంది.

నేటి మన వైఖరి: ఆచరించగలిగేదానికి విధేయత చూపండి, ఆచరించలేనిదాన్ని గౌరవించండి

సిలువ మరియు దేవాలయం తప్పనిసరిగా అంగీకరించవలసిన ఒకే సత్యంలో కలుస్తాయి:

  • ధర్మశాస్త్రం చెక్కుచెదరకుండా నిలిచి ఉంది (మత్తయి 5:17-19; లూకా 16:17).
  • దేవుడే దేవాలయాన్ని తొలగించాడు (లూకా 21:5-6).

అంటే:

  • ఇప్పటికీ ఆచరించగలిగే ఆజ్ఞలకు ఎలాంటి సాకులు చెప్పకుండా విధేయత చూపాలి.
  • దేవాలయంపై ఆధారపడిన ఆజ్ఞలను వ్రాయబడినట్లుగానే గౌరవించాలి, కానీ ఆచరించకూడదు; ఎందుకంటే బలిపీఠాన్నీ యాజకత్వాన్నీ దేవుడే తొలగించాడు.

దేవుడు దేవాలయాన్ని పునరుద్ధరించలేదు కాబట్టి, నేడు బలి వ్యవస్థకు మానవ కల్పిత రూపాన్ని మళ్లీ నిర్మించము. దేవుడు వాటిని ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు కాబట్టి, బలులకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలు రద్దయ్యాయని ప్రకటించము.

సిలువకూ ఖాళీగా ఉన్న దేవాలయ పర్వతానికీ మధ్య భయభక్తులతో నిలబడి, ఈ విషయాలను తెలుసుకుంటున్నాము:

  • తండ్రికి విధేయత చూపేవారిని శుద్ధి చేసే నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్ల యేసు (యోహాను 1:29; 6:44).
  • దేవాలయ ఆజ్ఞలు శాశ్వత కట్టడాలుగా వ్రాయబడి ఉన్నాయి (కీర్తన 119:160).
  • ప్రస్తుతం వాటిని ఆచరించడం అసాధ్యంగా ఉండటానికి కారణం దేవుని తీర్పు; వాటి స్థానంలో వేరే వాటిని కల్పించుకోవడానికి మనకు అనుమతి కాదు (లూకా 19:41-44; 21:5-6).

సిలువ మరియు దేవాలయం కలిసివచ్చినప్పుడు

సరైన మార్గం ఈ రెండు అతివాదాలనూ తిరస్కరిస్తుంది:

  • “యేసు బలులను రద్దు చేశాడు; కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం ఇక ముఖ్యం కాదు” అని కాదు.
  • “దేవుని దేవాలయం లేకుండానే, మన సొంత పద్ధతిలో ఇప్పుడు బలులను తిరిగి ప్రారంభించాలి” అని కాదు.

దానికి బదులుగా:

  • తండ్రి తన ధర్మశాస్త్రానికి విధేయులయ్యేవారి కోసం పంపిన దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల యేసు అని మేము నమ్ముతాము (యోహాను 1:29; 14:15).
  • దేవుడు దేవాలయాన్ని రద్దు చేయడం కోసం కాదు, తీర్పుగా తొలగించాడని మేము అంగీకరిస్తాము (లూకా 19:41-44; మత్తయి 23:37-38).
  • నేడు భౌతికంగా ఆచరించడం సాధ్యమైన ప్రతి ఆజ్ఞకు విధేయత చూపుతాము.
  • దేవాలయంపై ఆధారపడిన ఆజ్ఞల స్థానంలో మానవ ఆచారాలను పెట్టడానికి నిరాకరించడం ద్వారా వాటిని గౌరవిస్తాము.

సిలువ దేవాలయంతో పోటీపడదు. దేవాలయం వెనుకనున్న అర్థాన్ని సిలువ వెల్లడిస్తుంది. దేవుడు తొలగించినవాటిని తిరిగి స్థాపించే వరకు, మన కర్తవ్యం స్పష్టం:

  • ఆచరించగలిగేదాన్ని ఆచరించండి.
  • ఆచరించలేనిదాన్ని గౌరవించండి.
  • నాశనం చేయడానికి కాక నెరవేర్చడానికి వచ్చిన ధర్మశాస్త్రాన్ని మార్చేందుకు సిలువను ఎన్నడూ సాకుగా ఉపయోగించకండి (మత్తయి 5:17-19).

అనుబంధం 8h: ఆలయానికి సంబంధించిన పాక్షిక, ప్రతీకాత్మక విధేయత

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో ఆలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగే దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే ఒక శ్రేణిలో భాగం.

ఆధునిక మతంలో అత్యంత పెద్ద అపార్థాలలో ఒకటి, దేవుడు తాను ఇచ్చిన ఆజ్ఞలకు బదులుగా పాక్షిక విధేయతను లేదా ప్రతీకాత్మక విధేయతను అంగీకరిస్తాడనే నమ్మకం. అయితే దేవుని ధర్మశాస్త్రం నిర్దిష్టమైనది. ఆయన ప్రవక్తల ద్వారా, మెస్సీయ ద్వారా వెల్లడించిన ప్రతి మాట, ప్రతి వివరము, ప్రతి హద్దు ఆయన అధికారపు సంపూర్ణ భారాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. దేనినీ చేర్చకూడదు. దేనినీ తీసివేయకూడదు (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2; 12:32). దేవుని ధర్మశాస్త్రంలోని ఏదో ఒక భాగాన్ని మార్చవచ్చని, మెత్తబరచవచ్చని, దాని స్థానంలో మరొకటి పెట్టవచ్చని లేదా తిరిగి ఊహించవచ్చని ఎవరైనా నిర్ణయించుకున్న క్షణం నుంచి, అతడు ఇక దేవునికి విధేయత చూపడం లేదు—తనకే విధేయత చూపుతున్నాడు.

దేవుని నిర్దిష్టత, నిజమైన విధేయత స్వభావం

దేవుడు ఎన్నడూ అస్పష్టమైన ఆజ్ఞలు ఇవ్వలేదు. ఆయన నిర్దిష్టమైన ఆజ్ఞలే ఇచ్చాడు. ఆయన బలులను ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, జంతువులు, యాజకులు, బలిపీఠం, అగ్ని, స్థలం, సమయం గురించి వివరాలు ఇచ్చాడు. ఆయన పండుగలను ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, దినాలను, అర్పణలను, శుద్ధతకు సంబంధించిన నియమాలను, ఆరాధనా స్థలాన్ని నిర్దేశించాడు. ఆయన ప్రమాణాలను ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, అవి ఎలా ప్రారంభమవ్వాలి, ఎలా కొనసాగాలి, ఎలా ముగియాలి అని నిర్దేశించాడు. ఆయన దశమభాగాలను, ప్రథమ ఫలాలను ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, ఏమి తీసుకురావాలి, ఎక్కడికి తీసుకురావాలి, ఎవరు వాటిని స్వీకరించాలి అని నిర్దేశించాడు. వీటిలో ఏదీ మానవ సృజనాత్మకతపై లేదా వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానంపై ఆధారపడలేదు.

ఈ నిర్దిష్టత యాదృచ్ఛికమైనది కాదు. ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇచ్చినవాని స్వభావాన్ని ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది. దేవుడు ఎన్నడూ అజాగ్రత్తగా ఉండడు, ఎన్నడూ సుమారుగా వ్యవహరించడు, ఎన్నడూ స్వేచ్ఛానుసారమైన మార్పులకు అవకాశం ఇవ్వడు. ప్రజలు తాను ఆజ్ఞాపించి ఉండాలని కోరుకునేదానికి కాదు, తాను ఆజ్ఞాపించిన దానికే వారు విధేయులవ్వాలని ఆయన కోరుతున్నాడు.

కాబట్టి, ఎవరైనా ఒక ధర్మశాస్త్రాన్ని పాక్షికంగా ఆచరించినప్పుడు—లేదా ఆజ్ఞాపించిన కార్యాల స్థానంలో ప్రతీకాత్మక కార్యాలను పెట్టినప్పుడు—అతడు ఇక దేవునికి విధేయత చూపడం లేదు. తానే కల్పించుకున్న ఆజ్ఞ యొక్క ఒక రూపానికి విధేయత చూపుతున్నాడు.

పాక్షిక విధేయత అవిధేయతే

పాక్షిక విధేయత అంటే, ఒక ఆజ్ఞలోని “సులభమైన” లేదా “అనుకూలమైన” అంశాలను ఆచరిస్తూ, కష్టమైనవిగా, ఖర్చుతో కూడుకున్నవిగా లేదా పరిమితులు విధించేవిగా అనిపించే అంశాలను విసర్జించే ప్రయత్నం. అయితే ధర్మశాస్త్రం ముక్కలుగా ఇవ్వబడలేదు. ఎంపిక చేసుకుని విధేయత చూపడం అంటే, పట్టించుకోని భాగాలపై దేవుని అధికారాన్ని తిరస్కరించడమే.

దేవుని ఆజ్ఞలలో ఒక్క వివరాన్ని కూడా తిరస్కరించడం తిరుగుబాటేనని దేవుడు ఇశ్రాయేలును పదేపదే హెచ్చరించాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 27:26; యిర్మీయా 11:3-4). అతి చిన్న ఆజ్ఞనైనా సడలించేవాడు పరలోకరాజ్యంలో అతి చిన్నవాడని చెప్పినప్పుడు యేసు కూడా ఇదే సత్యాన్ని ధృవీకరించాడు (మత్తయి 5:17-19). కష్టమైన భాగాలను విస్మరించి, మిగతావాటిని ఆచరించడానికి మెస్సీయ ఎన్నడూ అనుమతి ఇవ్వలేదు.

ఆలయంపై ఆధారపడిన ధర్మశాస్త్రాలు ఎన్నడూ రద్దు చేయబడలేదని అందరూ అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. దేవుడు ఆలయాన్ని తొలగించాడు, ధర్మశాస్త్రాన్ని కాదు. ధర్మశాస్త్రాన్ని సంపూర్ణంగా ఆచరించలేనప్పుడు, పాక్షిక విధేయత ఒక ఎంపిక కాదు. ఆరాధకుడు ధర్మశాస్త్రాన్ని మార్చడానికి నిరాకరించడం ద్వారా దానిని గౌరవించాలి.

ప్రతీకాత్మక విధేయత మానవ కల్పిత ఆరాధన

ప్రతీకాత్మక విధేయత మరింత ప్రమాదకరమైనది. ఒక వ్యక్తి ఆచరించడం అసాధ్యమైన ఆజ్ఞకు బదులుగా, అసలు ధర్మశాస్త్రాన్ని “గౌరవించడానికి” ఉద్దేశించిన ప్రతీకాత్మక చర్యను పెట్టడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది. అయితే ప్రతీకాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలను దేవుడు అనుమతించలేదు. ఆలయం ఇంకా నిలిచి ఉన్నప్పుడు బలులకు బదులుగా ప్రార్థనలను గానీ, పండుగలకు బదులుగా ధ్యానాలను గానీ పెట్టడానికి ఆయన ఇశ్రాయేలును అనుమతించలేదు. ప్రతీకాత్మక నాజీరు ప్రమాణాలను ఆయన అనుమతించలేదు. ప్రతీకాత్మక దశమభాగాలను ఆయన అనుమతించలేదు. ఎక్కడైనా మానవులు ఆచరించగలిగే సరళీకృత రూపాలతో బాహ్య ఆచారాలను భర్తీ చేయవచ్చని ఆయన ఎవరికీ ఎన్నడూ చెప్పలేదు.

ప్రతీకాత్మక విధేయతను సృష్టించడం అంటే, విధేయతకు అవసరమైన భౌతిక సాధనాలు అసాధ్యంగా మారడం దేవునికి అనుకోకుండా ఎదురైనదని నటించడమే—తానే తొలగించిన దానిని “అనుకరించడానికి” దేవునికి మన సహాయం అవసరమైనట్టుగా. అయితే ఇది దేవునికి అవమానకరం. ఇది ఆయన ఆజ్ఞలను మార్చదగినవిగా, ఆయన నిర్దిష్టతను బేరసారాలకు లోబడేదిగా, ఆయన చిత్తాన్ని మానవ సృజనాత్మకతతో “తోడ్పడవలసిన”దిగా చూస్తుంది.

దేవుడు పలికిన ఆజ్ఞ స్థానంలో ఆయన పలకని దానిని పెట్టడం వల్ల ప్రతీకాత్మక విధేయత అవిధేయత అవుతుంది.

విధేయత అసాధ్యమైనప్పుడు, ప్రత్యామ్నాయం కాదు, సంయమనం దేవుడు కోరేది

దేవుడు ఆలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, లేవీయ సేవను తొలగించినప్పుడు, కొన్ని ఆజ్ఞలను ఇకపై ఆచరించలేమని ఆయన స్పష్టమైన ప్రకటన చేశాడు. అయితే వాటి స్థానంలో మరేదైనా పెట్టడానికి ఆయన అనుమతించలేదు.

భౌతికంగా ఆచరించలేని ఆజ్ఞకు సరైన స్పందన సులభమైనది:

విధేయతకు అవసరమైన సాధనాలను దేవుడు తిరిగి స్థాపించే వరకు ఆచరించకుండా ఉండండి.

ఇది అవిధేయత కాదు. దేవుడు స్వయంగా ఏర్పరచిన హద్దులకు విధేయత చూపడమే. ఇది వినయం, సంయమనం ద్వారా వ్యక్తమయ్యే ప్రభువు భయభక్తి.

ధర్మశాస్త్రానికి ప్రతీకాత్మక రూపాన్ని కల్పించడం వినయం కాదు—భక్తి ముసుగులో ఉన్న తిరుగుబాటు.

“ఆచరించదగిన మార్పుల” ప్రమాదం

దేవుడు ఆచరించడం అసాధ్యంగా చేసిన ఆజ్ఞలకు ఆధునిక మతం తరచూ “ఆచరించదగిన మార్పులను” సృష్టించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది:

  • పస్కా బలికి బదులుగా కల్పించిన ప్రభుభోజన ఆచరణ
  • దేవుడు నిర్దేశించిన దశమభాగానికి బదులుగా 10 శాతం ఆర్థిక విరాళం
  • యెరూషలేములో ఆజ్ఞాపించిన అర్పణలకు బదులుగా పండుగల “ముందస్తు అభ్యాసాలు”
  • నిజమైన ప్రమాణానికి బదులుగా ప్రతీకాత్మక నాజీరు ఆచారాలు
  • బైబిలులోని శుద్ధతా విధానానికి బదులుగా ఆచారపరమైన “శుద్ధత బోధనలు”

ఈ ఆచరణలన్నీ ఒకే నమూనాను అనుసరిస్తాయి:

  1. దేవుడు ఒక నిర్దిష్టమైన ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు.
  2. దేవుడు ఆలయాన్ని తొలగించి, విధేయతను అసాధ్యం చేశాడు.
  3. మానవులు తాము ఆచరించగలిగేలా మార్చిన రూపాన్ని కల్పించారు.
  4. దానిని విధేయత అని పిలుస్తారు.

అయితే దేవుడు తన ఆజ్ఞలకు ప్రత్యామ్నాయాలను అంగీకరించడు. తానే నిర్దేశించిన విధేయతను మాత్రమే ఆయన అంగీకరిస్తాడు.

ప్రత్యామ్నాయాన్ని సృష్టించడం అంటే దేవుడు పొరపాటు చేశాడని సూచించడమే—విధేయత కొనసాగాలని ఆయన ఆశించాడుగానీ, విధేయతకు అవసరమైన సాధనాలను కాపాడడంలో విఫలమయ్యాడని సూచించడం. దేవుడు పట్టించుకోలేదని భావించే ఒక “సమస్యకు” మానవ చాతుర్యాన్ని పరిష్కారంగా చూపడమే ఇది. ఇది దేవుని జ్ఞానానికి అవమానం.

నేటి విధేయత: ధర్మశాస్త్రాన్ని మార్చకుండా గౌరవించడం

నేడు సరైన వైఖరి, లేఖనమంతటిలో కోరబడిన అదే వైఖరి: దేవుడు ఆచరించడానికి సాధ్యంచేసిన ప్రతిదానికీ విధేయత చూపడం, ఆయన సాధ్యంచేయనిదాన్ని మార్చడానికి నిరాకరించడం.

  • ఆలయంపై ఆధారపడని ఆజ్ఞలను మనం ఆచరిస్తాము.
  • ఆలయంపై ఆధారపడే ఆజ్ఞలను మార్చడానికి నిరాకరించడం ద్వారా వాటిని గౌరవిస్తాము.
  • పాక్షిక విధేయతను తిరస్కరిస్తాము.
  • ప్రతీకాత్మక విధేయతను తిరస్కరిస్తాము.
  • ఆయన ఆజ్ఞాపించిన దానికే, ఆయన ఆజ్ఞాపించిన విధంగానే విధేయత చూపేంతగా దేవునికి భయపడతాము.

ఇదే నిజమైన విశ్వాసం. ఇదే నిజమైన విధేయత. మరేదైనా మానవ కల్పిత మతమే.

ఆయన వాక్యానికి వణికే హృదయం

తన వాక్యానికి వణికే ఆరాధకునిపై దేవుడు సంతోషిస్తాడు (యెషయా 66:2)—తన వాక్యాన్ని అనుకూలంగా లేదా సాధ్యంగా చేయడానికి దానిని తిరిగి మలచే ఆరాధకునిపై కాదు. దేవుడు తాత్కాలికంగా అందనంత దూరంలో ఉంచిన ఆజ్ఞలకు బదులుగా కొత్త ధర్మశాస్త్రాలను కల్పించడానికి వినయంగల వ్యక్తి నిరాకరిస్తాడు. విధేయత ఎల్లప్పుడూ దేవుడు నిజంగా పలికిన ఆజ్ఞకు సరిపోలాలని అతడు గుర్తిస్తాడు.

దేవుని ధర్మశాస్త్రం పరిపూర్ణంగానే ఉంది. ఏదీ రద్దు చేయబడలేదు. అయితే ప్రతి ఆజ్ఞనూ నేడు ఆచరించలేము. పాక్షిక విధేయతను తిరస్కరించడం, ప్రతీకాత్మక విధేయతను నిరాకరించడం, దేవుడు ఇచ్చినట్లుగానే ధర్మశాస్త్రాన్ని గౌరవించడం—ఇదే విశ్వాసపాత్రమైన స్పందన.

అనుబంధం 8g: నాజీరీయుల మరియు ప్రతిజ్ఞల చట్టాలు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞతో సహా ప్రతిజ్ఞల చట్టాలు, తోరాలోని కొన్ని ఆజ్ఞలు దేవుడు స్థాపించిన దేవాలయ వ్యవస్థపై ఎంతగా ఆధారపడి ఉన్నాయో చూపిస్తాయి. దేవాలయం, బలిపీఠం, లేవీయ యాజకత్వం తొలగించబడినందున, ఈ ప్రతిజ్ఞలను నేడు పూర్తిచేయలేము. ఆధునిక కాలంలో ఈ ప్రతిజ్ఞలను—ముఖ్యంగా నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను—అనుకరించడానికి లేదా ‘ఆధ్యాత్మికంగా మార్చడానికి’ చేసే ప్రయత్నాలు విధేయత కాదు, కల్పిత ఆచారాలు. ఈ ప్రతిజ్ఞలు ఏమిటో, ఎలా ప్రారంభమవుతాయో, ఎలా ముగుస్తాయో, దేవుని సన్నిధిలో వాటిని ఎలా పూర్తిచేయాలో ధర్మశాస్త్రం నిర్వచిస్తుంది. దేవాలయం లేకుండా, తోరాలోని ఏ ప్రతిజ్ఞనూ దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన విధంగా నెరవేర్చలేము.

ప్రతిజ్ఞల గురించి ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించినది

ధర్మశాస్త్రం ప్రతిజ్ఞలను అత్యంత గంభీరంగా పరిగణిస్తుంది. ఒక వ్యక్తి దేవునికి ప్రతిజ్ఞ చేసినప్పుడు, ఆ ప్రతిజ్ఞ అతడు వాగ్దానం చేసినట్లుగానే తప్పక నెరవేర్చాల్సిన బంధనకరమైన బాధ్యతగా మారేది (సంఖ్యాకాండము 30:1-2; ద్వితీయోపదేశకాండము 23:21-23). ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చడంలో ఆలస్యం చేయడం లేదా విఫలమవడం పాపమని దేవుడు హెచ్చరించాడు. అయితే ప్రతిజ్ఞ నెరవేర్పు కేవలం అంతరంగికమైనది లేదా ప్రతీకాత్మకమైనది కాదు—దానికి కార్యం, అర్పణలు, దేవుని మందిరానికి సంబంధించిన భాగస్వామ్యం అవసరం.

అనేక ప్రతిజ్ఞల్లో కృతజ్ఞతార్పణ బలులు లేదా స్వచ్ఛందార్పణలు ఉండేవి. అంటే, దేవుడు ఎంచుకున్న స్థలంలో ఆయన బలిపీఠం వద్ద ఆ ప్రతిజ్ఞ నెరవేర్చాలి (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-7; 12:11). బలిపీఠం లేకుండా ఏ ప్రతిజ్ఞనూ పూర్తిచేయలేము.

నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ: దేవాలయంపై ఆధారపడిన చట్టం

నేటికీ ఆచరించలేని ఆజ్ఞకు నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞే స్పష్టమైన ఉదాహరణ; దానితో సంబంధమున్న కొన్ని బాహ్య ప్రవర్తనలను మాత్రం ఇప్పటికీ అనుకరించవచ్చు. సంఖ్యాకాండము 6వ అధ్యాయం నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను వివరంగా చెబుతుంది. ప్రతిజ్ఞను దేవుని ఎదుట చెల్లుబాటయ్యేలా చేసే అవసరాలకూ, వేరుపరచబడిన స్థితికి సంబంధించిన బాహ్య సూచనలకూ మధ్య ఈ అధ్యాయం స్పష్టమైన తేడాను చూపిస్తుంది.

బాహ్య సూచనలు ఇవి:

  • ద్రాక్షారసం మరియు ద్రాక్షతో చేసిన అన్ని పదార్థాలకు దూరంగా ఉండడం (సంఖ్యాకాండము 6:3-4)
  • తలపై కత్తిరించకుండానే జుట్టును పెరగనివ్వడం (సంఖ్యాకాండము 6:5)
  • శవం వల్ల కలిగే అపవిత్రతకు దూరంగా ఉండడం (సంఖ్యాకాండము 6:6-7)

కానీ ఈ ప్రవర్తనల్లో ఏదీ నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను ఏర్పరచదు లేదా పూర్తిచేయదు. ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి మందిరానికి వెళ్లి అవసరమైన అర్పణలను సమర్పించినప్పుడే ప్రతిజ్ఞ పూర్తవుతుంది—దేవుని ఎదుట అంగీకారయోగ్యమవుతుంది:

  • దహనబలి
  • పాపపరిహార బలి
  • సమాధాన బలి
  • ధాన్యార్పణలు మరియు పానార్పణలు

ఈ బలులు ప్రతిజ్ఞ యొక్క తప్పనిసరి ముగింపుగా ఆజ్ఞాపించబడ్డాయి (సంఖ్యాకాండము 6:13-20). అవి లేకుండా ప్రతిజ్ఞ అసంపూర్ణంగానే, చెల్లనిదిగానే ఉంటుంది. అనుకోకుండా అపవిత్రత కలిగితే అదనపు అర్పణలు చేయాలని కూడా దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు. అంటే, దేవాలయ వ్యవస్థ లేకుండా ఆ ప్రతిజ్ఞను కొనసాగించలేము లేదా మళ్లీ ప్రారంభించలేము (సంఖ్యాకాండము 6:9-12).

అందుకే నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ నేడు ఉండజాలదు. ఒక వ్యక్తి కొన్ని బాహ్య చర్యలను అనుకరించవచ్చు, కానీ దేవుడు నిర్వచించిన ప్రతిజ్ఞలో ప్రవేశించలేడు, దానిని కొనసాగించలేడు లేదా పూర్తిచేయలేడు. బలిపీఠం, యాజకత్వం, మందిరం లేకుండా నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ ఉండదు—మానవ అనుకరణ మాత్రమే ఉంటుంది.

ఇశ్రాయేలు ఎలా విధేయత చూపింది

నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ చేసిన విశ్వాసులైన ఇశ్రాయేలీయులు ఆరంభం నుండి ముగింపు వరకు ధర్మశాస్త్రానికి విధేయులయ్యారు. ప్రతిజ్ఞ చేసిన రోజులలో తమను తాము వేరుపరచుకున్నారు, అపవిత్రతకు దూరంగా ఉన్నారు, ఆపై దేవుడు కోరిన అర్పణలతో ప్రతిజ్ఞను పూర్తిచేయడానికి మందిరానికి వెళ్లారు. అనుకోకుండా కలిగిన అపవిత్రతకు కూడా ప్రతిజ్ఞను ‘మళ్లీ ప్రారంభించడానికి’ నిర్దిష్ట అర్పణలు అవసరమయ్యేవి (సంఖ్యాకాండము 6:9-12).

ఏ ఇశ్రాయేలీయుడూ గ్రామంలోని సమాజమందిరంలో, వ్యక్తిగత ఇంటిలో లేదా ప్రతీకాత్మక వేడుకలో నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను పూర్తిచేయలేదు. దేవుడు ఎంచుకున్న మందిరంలోనే దానిని చేయాలి.

ఇతర ప్రతిజ్ఞల విషయంలోనూ ఇదే నిజం. నెరవేర్పుకు బలులు అవసరం; బలులకు దేవాలయం అవసరం.

ఈ ప్రతిజ్ఞలను నేడు ఎందుకు ఆచరించలేము

నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞతో పాటు, అర్పణలు అవసరమయ్యే తోరాలోని ప్రతి ప్రతిజ్ఞను నేడు పూర్తిచేయలేము; ఎందుకంటే దేవుని బలిపీఠం ఇక లేదు. దేవాలయం లేదు. యాజకత్వం సేవ చేయడం లేదు. మందిరం లేదు. ఇవి లేకుండా ప్రతిజ్ఞలోని చివరి, తప్పనిసరి కార్యం జరగదు.

అర్పణలు లేకుండానే నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను ‘ఆధ్యాత్మికంగా ముగించడానికి’ తోరా అనుమతించదు. ప్రతీకాత్మక ముగింపులను, ప్రత్యామ్నాయ వేడుకలను లేదా వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాలను సృష్టించడానికి ఆధునిక బోధకులను అది అనుమతించదు. ప్రతిజ్ఞ ఎలా ముగియాలో దేవుడు నిర్వచించాడు; విధేయత చూపే మార్గాలను ఆయన తొలగించాడు.

ఈ కారణంగా:

  • నేడు ఎవరూ తోరా ప్రకారం నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ చేయలేరు.
  • అర్పణలు అవసరమయ్యే ఏ ప్రతిజ్ఞనూ నేడు నెరవేర్చలేము.
  • ఈ ప్రతిజ్ఞలను అనుకరించడానికి చేసే ప్రతీకాత్మక ప్రయత్నం ఏదైనా విధేయత కాదు.

ఈ చట్టాలు శాశ్వతమైనవే; అయితే దేవుడు దేవాలయాన్ని పునరుద్ధరించే వరకు విధేయత చూపడం అసాధ్యం.

యేసు ఈ చట్టాలను రద్దు చేయలేదు

యేసు ప్రతిజ్ఞల చట్టాలను ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు. ప్రతిజ్ఞలు బంధనకరమైనవి కాబట్టి నిర్లక్ష్యంగా ప్రతిజ్ఞలు చేయవద్దని ఆయన హెచ్చరించాడు (మత్తయి 5:33-37); అయితే సంఖ్యాకాండములో లేదా ద్వితీయోపదేశకాండములో వ్రాయబడిన ఒక్క అవసరాన్నీ ఆయన తొలగించలేదు. నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ కాలం చెల్లిపోయిందని లేదా ప్రతిజ్ఞలకు ఇక మందిరం అవసరం లేదని ఆయన తన శిష్యులకు ఎన్నడూ చెప్పలేదు.

పౌలు తన తల వెంట్రుకలను కత్తిరించుకోవడం (అపొస్తలుల కార్యములు 18:18), యెరూషలేములో శుద్ధీకరణ ఖర్చులలో పాలుపంచుకోవడం (అపొస్తలుల కార్యములు 21:23-24)—యేసు ప్రతిజ్ఞల చట్టాలను ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదని, దేవాలయం నాశనం కావడానికి ముందు ఇశ్రాయేలీయులు తోరా కోరినట్లుగానే తమ ప్రతిజ్ఞలను నెరవేర్చడం కొనసాగించారని నిర్ధారిస్తున్నాయి. పౌలు ఏదీ వ్యక్తిగతంగా లేదా సమాజమందిరంలో పూర్తిచేయలేదు; అతడు యెరూషలేముకు, దేవాలయానికి, బలిపీఠం వద్దకు వెళ్లాడు, ఎందుకంటే ప్రతిజ్ఞ ఎక్కడ ముగింపుకు తీసుకురావాలో ధర్మశాస్త్రం నిర్వచించింది. నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ ఏమిటో తోరా నిర్వచిస్తుంది; తోరా ప్రకారం, దేవుని మందిరంలో అర్పణలు లేకుండా ఏ ప్రతిజ్ఞనూ నెరవేర్చలేము.

ప్రతీకాత్మక విధేయత అవిధేయతే

బలులు, పండుగలు, దశమభాగాలు, శుద్ధీకరణ చట్టాల విషయంలోలాగే, దేవాలయం తొలగించబడినందున ఈ చట్టాలను మనం గౌరవించాలి—వాటికి ప్రత్యామ్నాయాలు కల్పించడం ద్వారా కాదు, విధేయత అసాధ్యమైన చోట విధేయత చూపుతున్నామని చెప్పడానికి నిరాకరించడం ద్వారా.

జుట్టు పెంచుకోవడం, ద్రాక్షారసానికి దూరంగా ఉండడం లేదా అంత్యక్రియలకు వెళ్లకుండా ఉండడం ద్వారా నేడు నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను అనుకరించడం విధేయత కాదు. అది దేవుడు నిజంగా ఇచ్చిన ఆజ్ఞలతో సంబంధం తెగిపోయిన ప్రతీకాత్మక చర్య. మందిరంలో అర్పణలు లేకుండా, మొదటి నుంచే ఆ ప్రతిజ్ఞ చెల్లదు.

దేవుడు ప్రతీకాత్మక విధేయతను అంగీకరించడు. దేవునికి భయపడే ఆరాధకుడు దేవాలయానికి లేదా బలిపీఠానికి ప్రత్యామ్నాయాలను కల్పించడు. దేవుడే విధించిన పరిమితులను గుర్తించడం ద్వారా అతడు ధర్మశాస్త్రాన్ని గౌరవిస్తాడు.

ఆచరించగలిగిన వాటిని ఆచరిస్తాం; ఆచరించలేనివాటిని గౌరవిస్తాం

నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ పవిత్రమైనది. సాధారణంగా ప్రతిజ్ఞలన్నీ పవిత్రమైనవే. ఈ చట్టాల్లో ఏదీ రద్దు చేయబడలేదు; ప్రతీకాత్మక ఆచారాలు లేదా అంతరంగిక సంకల్పాలు వాటి స్థానంలోకి వస్తాయని తోరాలో ఏదీ సూచించదు.

కానీ దేవుడు దేవాలయాన్ని తొలగించాడు. కాబట్టి:

  • నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞను మనం పూర్తిచేయలేము.
  • అర్పణలు అవసరమయ్యే ప్రతిజ్ఞలను మనం పూర్తిచేయలేము.
  • ఈ చట్టాలను ప్రతీకాత్మకంగా నెరవేరుస్తున్నట్లు నటించకుండా ఉండడం ద్వారా వాటిని గౌరవిస్తాం.

నేడు విధేయత అంటే, ఇంకా ఆచరించగలిగే ఆజ్ఞలను ఆచరించడం, దేవుడు మందిరాన్ని పునరుద్ధరించే వరకు మిగిలినవాటిని గౌరవించడం. నాజీరీయ ప్రతిజ్ఞ ధర్మశాస్త్రంలో వ్రాయబడి ఉంది; అయితే బలిపీఠం మళ్లీ నిలిచే వరకు దానికి విధేయత చూపలేము.

అనుబంధం 8f: ప్రభుభోజన ఆచారం — యేసు చివరి భోజనం పస్కా

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే పాటించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

ప్రభుభోజన ఆచారం ఈ శ్రేణి బయటపెడుతున్న విషయానికి అత్యంత బలమైన ఉదాహరణలలో ఒకటి: దేవుడు స్వయంగా దేవాలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, లేవీయుల యాజకత్వాన్ని తొలగించినప్పుడు పాటించడం అసాధ్యమైన ఆజ్ఞల స్థానంలో మనుషులు కల్పించిన ప్రతీకాత్మక “విధేయత.” బలులకు లేదా పస్కాకు బదులుగా పదేపదే జరిపే రొట్టె-ద్రాక్షారస వేడుకను దేవుని ధర్మశాస్త్రం ఎన్నడూ ఆజ్ఞాపించలేదు. యేసు దేవాలయ ధర్మశాస్త్రాలను ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు; వాటి స్థానంలో కొత్త ఆచారాన్ని ఎన్నడూ స్థాపించలేదు. నేడు ప్రజలు “ప్రభువు రాత్రి భోజనం” అని పిలిచేది తోరాలోని ఆజ్ఞ కాదు; దేవాలయం మీద ఆధారపడని దేవుని ధర్మశాస్త్రమూ కాదు. యేసు తన చివరి పస్కా భోజనంలో చేసినదాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడంపై నిర్మించిన మానవ ఆచారం అది.

ధర్మశాస్త్ర విధానం: నిజమైన బలులు, నిజమైన రక్తం, నిజమైన బలిపీఠం

ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, బలి లేకుండా ఉండే ప్రతీకలతో క్షమాపణ, జ్ఞాపకం ఎన్నడూ ముడిపడి లేవు. ప్రధాన విధానం స్పష్టంగా ఉంది: దేవుడు తన నామాన్ని నిలుపుటకు ఎంచుకున్న స్థలంలో, నిజమైన బలిపీఠం మీద నిజమైన రక్తం అర్పించినప్పుడే పాపంతో వ్యవహరించబడుతుంది (లేవీయకాండము 17:11; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-7). ఇది దినసరి బలులకు, పాపపరిహార బలులకు, దహనబలులకు, పస్కా గొఱ్ఱెపిల్లకూ వర్తిస్తుంది (నిర్గమకాండము 12:3-14; ద్వితీయోపదేశకాండము 16:1-7).

పస్కా భోజనం ఎవరికి తోచినట్లు చేసుకునే జ్ఞాపకార్థ సేవ కాదు. అది ఆజ్ఞాపించబడిన ఆచారం; దానిలో ఇవి ఉన్నాయి:

  • లోపంలేని నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్ల
    • నిర్గమకాండము 12:3 — దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం ప్రతి ఇంటివారు ఒక గొఱ్ఱెపిల్లను తీసుకోవాలి.
    • నిర్గమకాండము 12:5 — గొఱ్ఱెపిల్లకు ఏ లోపమూ ఉండకూడదు; అది మొదటి సంవత్సరపు పరిపూర్ణమైన మగది కావాలి.
  • దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లుగానే ఉపయోగించాల్సిన నిజమైన రక్తం
    • నిర్గమకాండము 12:7 — గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తాన్ని తీసుకొని, ద్వారబంధాల మీదా పైద్వారపు కమ్మీ మీదా పూయాలి.
    • నిర్గమకాండము 12:13 — ఆ రక్తం వారికి సూచనగా ఉంటుంది; నిజమైన రక్తం పూసిన చోట్లను మాత్రమే దేవుడు దాటిపోతాడు.
  • పులియని రొట్టెలు, చేదు ఆకుకూరలు
    • నిర్గమకాండము 12:8 — వారు గొఱ్ఱెపిల్లను పులియని రొట్టెలతోను చేదు ఆకుకూరలతోను తినాలి.
    • ద్వితీయోపదేశకాండము 16:3 — ఏడు రోజులు పులిసిన రొట్టెను తినకూడదు; శ్రమను జ్ఞాపకం చేసే రొట్టెనే తినాలి.
  • నిర్దిష్టమైన సమయం, క్రమం
    • నిర్గమకాండము 12:6 — పద్నాలుగవ దినాన సంధ్యవేళ గొఱ్ఱెపిల్లను వధించాలి.
    • లేవీయకాండము 23:5 — నిర్ణయించిన సమయాన, మొదటి నెల పద్నాలుగవ దినాన పస్కా ఉంటుంది.

తరువాత దేవుడు పస్కాను ఒకే స్థలానికి పరిమితం చేశాడు: ఇకపై గొఱ్ఱెపిల్లను ఏ పట్టణంలోనైనా బలి అర్పించకూడదు; ఆయన ఎంచుకున్న స్థలంలో, ఆయన బలిపీఠం ఎదుట మాత్రమే అర్పించాలి (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:5-7). ఈ వ్యవస్థ అంతా దేవాలయంపై ఆధారపడి ఉండేది. బలి లేకుండా పస్కా “ప్రతీక” అనే విషయం ఎన్నడూ లేదు.

ఇశ్రాయేలు విమోచనను ఎలా జ్ఞాపకం చేసుకుంది

ఐగుప్తు నుండి బయలుదేరిన సంగతిని ఇశ్రాయేలు ఎలా జ్ఞాపకం చేసుకోవాలో దేవుడే స్వయంగా నిర్ణయించాడు. అది కేవలం ధ్యానించడం ద్వారా గానీ ప్రతీకాత్మకమైన చర్య ద్వారా గానీ కాదు; ఆయన ఆజ్ఞాపించిన వార్షిక పస్కా ఆచారం ద్వారా (నిర్గమకాండము 12:14, 12:24-27). పిల్లలు, “ఈ ఆచారం మీకు ఏమి అర్థం?” అని అడగాలి; దానికి ఇచ్చే సమాధానం గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తంతోను ఆ రాత్రి దేవుడు చేసిన కార్యాలతోను ముడిపడి ఉండాలి (నిర్గమకాండము 12:26-27).

దేవాలయం ఉన్నప్పుడు, విశ్వాసులైన ఇశ్రాయేలీయులు యెరూషలేముకు వెళ్లి, పరిశుద్ధ స్థలంలో గొఱ్ఱెపిల్లను వధింపజేసి, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లుగా పస్కా భోజనం చేయడం ద్వారా విధేయత చూపారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:1-7). ఒకనాడు, అనేక దేశాలలోని భవనాల్లో సాధారణ రొట్టె ముక్కతో, కొద్దిగా ద్రాక్షారసంతో దీన్ని మార్చేస్తారని ఏ ప్రవక్తా ఎన్నడూ ప్రకటించలేదు. ధర్మశాస్త్రానికి ఈ ప్రత్యామ్నాయం తెలియదు. దేవుడు నిర్వచించిన పస్కా మాత్రమే దానికి తెలుసు.

యేసు మరియు ఆయన చివరి పస్కా

సువార్తలు స్పష్టంగా చెబుతున్నాయి: యేసు అప్పగించబడిన రాత్రి తన శిష్యులతో కలిసి భోజనం చేసినప్పుడు, అది పస్కానే; కొత్త అన్యజనుల ఆచారం కాదు (మత్తయి 26:17-19; మార్కు 14:12-16; లూకా 22:7-15). ఆయన తన తండ్రి ఆజ్ఞలకు పూర్తిగా విధేయత చూపుతూ, దేవుడు నియమించిన అదే పస్కాను ఆచరిస్తున్నాడు.

ఆ బల్ల దగ్గర యేసు రొట్టె తీసుకొని, “ఇది నా శరీరం” అని చెప్పాడు; గిన్నె తీసుకొని తన నిబంధన రక్తం గురించి చెప్పాడు (మత్తయి 26:26-28; మార్కు 14:22-24; లూకా 22:19-20). ఆయన పస్కాను రద్దు చేయడం లేదు; బలులను రద్దు చేయడం లేదు; అన్యజనుల మతసేవల కోసం కొత్త ధర్మశాస్త్రాలు రాయడం లేదు. దేవుని నిజమైన గొఱ్ఱెపిల్లగా తన మరణం, ధర్మశాస్త్రం ఇదివరకే ఆజ్ఞాపించిన ప్రతిదానికీ సంపూర్ణమైన అర్థాన్ని ఇస్తుందని ఆయన వివరిస్తున్నాడు.

“నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకు దీని చేయుడి” అని ఆయన చెప్పినప్పుడు (లూకా 22:19), “దీని” అంటే వారు తింటున్న పస్కా భోజనమే; ధర్మశాస్త్రం, దేవాలయం, బలిపీఠం నుండి వేరుచేసిన సరికొత్త ఆచారం కాదు. తన నోటినుండి, దానికి ప్రత్యేకమైన సమయం, నియమాలు, మతనాయకులు ఉండే, దేవాలయంపై ఆధారపడని కొత్త ఆచారాన్ని స్థాపించే ఆజ్ఞ ఏదీ లేదు. తాను ధర్మశాస్త్రాన్ని గానీ ప్రవక్తలను గానీ రద్దు చేయడానికి రాలేదని, ధర్మశాస్త్రంలోని చిన్న గీతయినా తొలగిపోదని యేసు ఇదివరకే చెప్పాడు (మత్తయి 5:17-19). “నా మరణం తర్వాత పస్కాను మరచిపోయి, మీరు ఎక్కడున్నా రొట్టె-ద్రాక్షారస సేవను సృష్టించండి” అని ఆయన ఎన్నడూ చెప్పలేదు.

దేవాలయం తొలగించబడింది; ధర్మశాస్త్రం రద్దు కాలేదు

యేసు దేవాలయం నాశనం అవుతుందని ముందుగానే చెప్పాడు (లూకా 21:5-6). క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో ఇది జరిగినప్పుడు, బలులు ఆగిపోయాయి, బలిపీఠం తొలగించబడింది, లేవీయుల సేవ ముగిసింది. అయితే ఇవేవీ ధర్మశాస్త్రం రద్దు కావడం కాదు. అది తీర్పు. బలులు, పస్కా గురించిన ఆజ్ఞలు ఇప్పటికీ వ్రాయబడి ఉన్నాయి; వాటిలో ఏ మార్పూ లేదు. అవి పనిచేసే వ్యవస్థను దేవుడు తొలగించినందువల్ల వాటికి కేవలం విధేయత చూపడం అసాధ్యమైంది.

మనుషులు ఏమి చేశారు? కొన్ని ధర్మశాస్త్రాలను గౌరవించాలి, అయితే దేవుడు పరిశుద్ధ స్థలాన్ని తిరిగి స్థాపించేవరకు వాటిని పాటించలేమన్న విషయాన్ని అంగీకరించే బదులు, మతనాయకులు ఒక కొత్త ఆచారాన్ని—ప్రభుభోజన సేవను—సృష్టించి, యేసును “జ్ఞాపకం చేసుకోవడానికి”, ఆయన బలిలో “పాలుపంచుకోవడానికి” ఈ కల్పిత ఆచారమే ఇప్పుడు మార్గమని ప్రకటించారు. వారు పస్కా బల్లపై ఉన్న రొట్టెను, గిన్నెను తీసుకొని, దేవాలయానికి వెలుపల, ధర్మశాస్త్రానికి వెలుపల, దేవుడే ఆజ్ఞాపించిన దేనికీ వెలుపల పూర్తిగా కొత్త వ్యవస్థను నిర్మించారు.

ప్రభుభోజన ఆచారం ప్రతీకాత్మక విధేయత ఎందుకు

దేవాలయ బలులకు, పస్కాకు ప్రత్యామ్నాయంగా ప్రభుభోజన ఆచారాన్ని దాదాపు ప్రతిచోటా చూపిస్తున్నారు. చర్చి భవనంలో గానీ మరే భవనంలో గానీ రొట్టె తిని, ద్రాక్షారసం (లేదా రసం) తాగడం ద్వారా క్రీస్తు ఆజ్ఞను పాటిస్తున్నామని, ధర్మశాస్త్రం సూచించిన దాన్ని నెరవేరుస్తున్నామని ప్రజలకు చెబుతున్నారు. అయితే దేవుడు అనుమతించని ఈ రకమైన ప్రతీకాత్మక విధేయతే ఇది.

బలిపీఠం, రక్తం లేకుండా ఒక ప్రతీక ఆజ్ఞాపించబడిన బలులకు ప్రత్యామ్నాయం కాగలదని ధర్మశాస్త్రం ఎవరికీ ఎన్నడూ చెప్పలేదు. యేసు ఎన్నడూ అలా చెప్పలేదు. ప్రవక్తలు ఎన్నడూ అలా చెప్పలేదు. వీటిని నిర్వచించే ధర్మశాస్త్రం ఏదీ లేదు:

  • ఈ కొత్త ప్రభుభోజనం ఎంత తరచుగా జరగాలి
  • దీనికి ఎవరు అధ్యక్షత వహించాలి
  • ఇది ఎక్కడ జరగాలి
  • ఎవరైనా ఎప్పుడూ ఇందులో పాల్గొనకపోతే ఏమవుతుంది

పరిసయ్యులు, సద్దూకయ్యులు, శాస్త్రుల మాదిరిగానే, ఈ వివరాలన్నిటినీ మనుషులే కల్పించారు (మార్కు 7:7-9). ఈ ఆచారం ఆధారంగా సంపూర్ణమైన వేదాంత సిద్ధాంతాలు నిర్మించబడ్డాయి—కొందరు దీనిని సంస్కారం అంటారు, మరికొందరు నిబంధన పునరుద్ధరణ అంటారు—కానీ వీటిలో ఏదీ దేవుని ధర్మశాస్త్రం నుండి గానీ, సందర్భంలో అర్థం చేసుకున్న సువార్తలలోని యేసు మాటల నుండి గానీ రాలేదు.

దీని ఫలితం విషాదకరం: దేవుడు ఎన్నడూ ఆజ్ఞాపించని ఆచారంలో పాల్గొనడం ద్వారా తాము ఆయనకు “విధేయత చూపుతున్నామని” అనేకమంది నమ్ముతున్నారు. నిజమైన దేవాలయ ధర్మశాస్త్రాలు ఇప్పటికీ నిలిచి ఉన్నాయి; దేవుడు దేవాలయాన్ని తొలగించినందున వాటిని పాటించడం అసాధ్యం. ఈ వాస్తవాన్ని భయభక్తులతో, వినయంతో గౌరవించడానికి బదులుగా, ప్రతీకాత్మక సేవ వాటి స్థానంలో నిలవగలదని నటించడానికి ప్రజలు పట్టుబడుతున్నారు.

కొత్త ధర్మశాస్త్రాలను కల్పించకుండా యేసును జ్ఞాపకం చేసుకోవడం

మెస్సీయ ఆరోహణమైన తరువాత ఆయనను ఎలా ఘనపరచాలో లేఖనాలు మనకు మార్గదర్శకత్వం లేకుండా వదలవు. “మీరు నన్ను ప్రేమించినయెడల నా ఆజ్ఞలను గైకొందురు” అని యేసు స్వయంగా చెప్పాడు (యోహాను 14:15). అలాగే, “మీరు నన్ను ‘ప్రభువా, ప్రభువా’ అని పిలుచుచు, నేను చెప్పునవి ఎందుకు చేయరు?” అని కూడా అడిగాడు (లూకా 6:46).

ఆయనను జ్ఞాపకం చేసుకునే మార్గం కల్పిత ఆచారాల ద్వారా కాదు; మెస్సీయకు ముందు వచ్చిన ప్రవక్తల ద్వారా, మెస్సీయ స్వయంగా పలికిన తన తండ్రి మాటలన్నిటికీ విధేయత చూపడం ద్వారా.

పాటించగలిగిన వాటికి విధేయత చూపుతాము; పాటించలేనివాటిని గౌరవిస్తాము

ధర్మశాస్త్రం యథాతథంగా నిలిచి ఉంది. పస్కా, బలుల వ్యవస్థ శాశ్వత శాసనాలుగా వ్రాయబడి ఉన్నాయి; అయితే దేవుడే దేవాలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, యాజకత్వాన్ని తొలగించినందున ఇప్పుడు వాటికి విధేయత చూపడం అసాధ్యం. ప్రభుభోజన ఆచారం ఈ వాస్తవాన్ని మార్చదు. అది ప్రతీకాత్మక రొట్టెను, ప్రతీకాత్మక ద్రాక్షారసాన్ని విధేయతగా మార్చదు. అది దేవాలయ ధర్మశాస్త్రాలను నెరవేర్చదు. అది తోరా నుండి రాలేదు; దేశాల కోసం స్వతంత్రమైన కొత్త విధిగా యేసు ఎన్నడూ ఆజ్ఞాపించలేదు.

నేడు పాటించగలిగిన వాటికి—దేవాలయంపై ఆధారపడని ఆజ్ఞలకు—మేము విధేయత చూపుతాము. ప్రత్యామ్నాయాలను కల్పించడానికి నిరాకరించడం ద్వారా పాటించలేనివాటిని గౌరవిస్తాము. దేవుడే సృష్టించిన లోటును పూరించేందుకు మనుషులు చేసిన ప్రయత్నమే ప్రభుభోజన ఆచారం. ప్రభువు పట్ల నిజమైన భయభక్తి ఈ విధేయత భ్రమను తిరస్కరించి, ఆయన నిజంగా ఆజ్ఞాపించిన వాటికి తిరిగి రావడానికి మనల్ని నడిపిస్తుంది.

అనుబంధం 8e: దశమభాగాలు మరియు ప్రథమ ఫలాలు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలను పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

దశమభాగాలు, ప్రథమ ఫలాలు ఇశ్రాయేలు దిగుబడిలోని పవిత్రమైన భాగాలు—భూమి నుండి వచ్చినవి (ద్వితీయోపదేశకాండము 14:22), మంద నుండి వచ్చినవి (లేవీయకాండము 27:32)—వాటిని దేవుని పరిశుద్ధస్థానంలో, ఆయన బలిపీఠం ఎదుట, లేవీయ యాజకుల చేతికి సమర్పించాలని దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు. ఈ ఆజ్ఞలు ఎన్నడూ రద్దు చేయబడలేదు. యేసు వాటిని ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు. అయితే దేవుడు దేవాలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, యాజకత్వాన్ని తొలగించి, నేడు విధేయత చూపడం అసాధ్యమయ్యేలా చేశాడు. దేవాలయంపై ఆధారపడిన అన్ని ఆజ్ఞల మాదిరిగానే, వాటికి ప్రతీకాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలు కల్పించడం విధేయత కాదు; అది మానవ కల్పన.

ధర్మశాస్త్రం ఏమి ఆజ్ఞాపించింది

ధర్మశాస్త్రం దశమభాగాన్ని అత్యంత స్పష్టంగా నిర్వచించింది. పంటలు, ద్రాక్షారసం, నూనె, పశువులు—అన్ని దిగుబడులలో పదవ వంతును వేరుచేసి, దేవుడు ఎంచుకున్న స్థలానికి తీసుకురావడం ఇశ్రాయేలీయులకు అవసరం (ద్వితీయోపదేశకాండము 14:22-23). దశమభాగాన్ని స్థానికంగా పంచిపెట్టేవారు కాదు. తమకు నచ్చిన బోధకులకు ఇచ్చేది కాదు. దూరం కారణంగా తాత్కాలికంగా ధనంగా మార్చాల్సిన పరిమిత సందర్భం మినహా, దానిని ధన కానుకగా మార్చేవారు కాదు; అలా మార్చినప్పటికీ, ఆ ధనాన్ని దేవుని సన్నిధిలో పరిశుద్ధస్థానంలోనే ఖర్చు చేయాలి (ద్వితీయోపదేశకాండము 14:24-26).

లేవీయులకు భూమి వారసత్వంగా రాలేదు కాబట్టి దశమభాగం వారికే చెందింది (సంఖ్యాకాండము 18:21). అయితే లేవీయులు కూడా దశమభాగంలో పదవ వంతును బలిపీఠం వద్ద యాజకులకు సమర్పించాల్సి వచ్చేది (సంఖ్యాకాండము 18:26-28). ఈ వ్యవస్థ అంతా పనిచేసే దేవాలయంపై ఆధారపడింది.

ప్రథమ ఫలాలకు ఇంకా నిర్దిష్టమైన క్రమం ఉండేది. ఆరాధకుడు పంటలో మొదటి ఫలాన్ని నేరుగా యాజకుని దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి, బలిపీఠం ఎదుట ఉంచి, దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన ప్రకటనను నోటితో చెప్పేవాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 26:1-10). ఈ కార్యానికి పరిశుద్ధస్థానం, యాజకత్వం, బలిపీఠం అవసరం.

ఇశ్రాయేలు ఎలా విధేయత చూపింది

దశమభాగాన్ని, ప్రథమ ఫలాలను భౌతికంగా దేవాలయానికి తీసుకురావడం ద్వారానే ఇశ్రాయేలు ఈ ఆజ్ఞలను ఆచరించింది; విధేయత సాధ్యమైన ఏకైక మార్గం అదే (మలాకీ 3:10). ఏ ఇశ్రాయేలీయుడూ ప్రతీకాత్మకమైన లేదా “ఆధ్యాత్మిక” రూపాన్ని కల్పించలేదు. ఏ శాతాన్నీ స్థానిక మత నాయకులకు మళ్లించలేదు. కొత్త వ్యాఖ్యానమేదీ జోడించలేదు. ఆరాధన అంటే విధేయత; దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదే విధేయత.

మూడవ సంవత్సరపు దశమభాగం కూడా లేవీయులపై ఆధారపడింది; దానిని స్వీకరించి పంచిపెట్టే బాధ్యత దేవుని ఎదుట వ్యక్తులకు కాదు, వారికే ఉంది (ద్వితీయోపదేశకాండము 14:27-29). ప్రతి దశలోనూ దశమభాగం, ప్రథమ ఫలాలు దేవుడు స్థాపించిన వ్యవస్థలోనే ఉండేవి: దేవాలయం, బలిపీఠం, లేవీయులు, యాజకులు, ఆచార శుద్ధత.

నేడు విధేయత చూపడం ఎందుకు అసాధ్యం

నేడు దేవాలయం లేదు. బలిపీఠం లేదు. లేవీయ యాజకత్వం సేవ చేయడం లేదు. పరిశుద్ధస్థానం లేకుండా శుద్ధత వ్యవస్థ పనిచేయడం సాధ్యం కాదు. దేవుడు అనుగ్రహించిన ఈ నిర్మాణాలు లేకుండా ఎవరూ దశమభాగాన్ని గానీ, ప్రథమ ఫలాలను గానీ ఆచరించలేరు.

ఇశ్రాయేలు “అనేక దినములు బలియు స్తంభమును లేకుండాను, ఏఫోదును గృహదేవతలును లేకుండాను” ఉండబోతుందని దేవుడు తానే ముందుగా చెప్పాడు (హోషేయ 3:4). ఆయన దేవాలయాన్ని తొలగించినప్పుడు, దానిపై ఆధారపడిన ప్రతి ఆజ్ఞకు విధేయత చూపగల సామర్థ్యాన్నీ తొలగించాడు.

కాబట్టి:

  • క్రైస్తవ కాపరి, మిషనరీ, మెస్సీయ సంబంధి రబ్బీ లేదా మరే ఇతర పరిచర్య కార్యకర్త అయినా బైబిలు ప్రకారం దశమభాగాన్ని స్వీకరించలేరు.
  • ఏ సంఘమూ ప్రథమ ఫలాలను సేకరించలేను.
  • ప్రతీకాత్మకంగా ఇచ్చే ఏ కానుకా ఈ ఆజ్ఞలను నెరవేర్చదు.

ధర్మశాస్త్రమే విధేయతను నిర్వచిస్తుంది; మరేదీ విధేయత కాదు.

ఉదారతను ప్రోత్సహిస్తారు — కానీ అది దశమభాగం కాదు

దేవాలయం తొలగించబడటంతో కనికరం చూపాలనే దేవుని పిలుపు తొలగిపోలేదు. తండ్రి మరియు యేసు ఇద్దరూ, ముఖ్యంగా పేదలు, అణచివేయబడినవారు, అవసరతలో ఉన్నవారి పట్ల ఉదారంగా ఉండాలని ప్రోత్సహిస్తారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 15:7-11; మత్తయి 6:1-4; లూకా 12:33). మనస్ఫూర్తిగా ఇవ్వడం మంచిది. చర్చికి లేదా ఏ పరిచర్యకైనా ఆర్థికంగా సహాయం చేయడం నిషేధం కాదు. నీతియుక్తమైన పనికి మద్దతు ఇవ్వడం శ్రేష్ఠమైనది.

అయితే ఉదారత దశమభాగం కాదు.

దశమభాగానికి అవసరమైనవి:

  • నిర్ణీత శాతం
  • నిర్దిష్టమైన వస్తువులు (వ్యవసాయ దిగుబడులు, పశువులు)
  • నిర్దిష్టమైన స్థలం (పరిశుద్ధస్థానం లేదా దేవాలయం)
  • నిర్దిష్టమైన స్వీకర్తలు (లేవీయులు, యాజకులు)
  • ఆచార శుద్ధత స్థితి

వీటిలో ఏదీ నేడు లేదు.

మరోవైపు, ఉదారత:

  • దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన శాతం ఏదీ కలిగి ఉండదు
  • దేవాలయ ధర్మశాస్త్రంతో సంబంధం కలిగి ఉండదు
  • శాసనం ద్వారా ఆజ్ఞాపించబడినది కాదు; స్వచ్ఛందమైనది
  • దశమభాగాలకు లేదా ప్రథమ ఫలాలకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు; కనికరానికి వ్యక్తీకరణ

నేడు విశ్వాసి “పది శాతం తప్పక ఇవ్వాలి” అని బోధించడం లేఖనానికి జోడించడమే. దశమభాగం స్థానంలో తప్పనిసరి కానుకల కొత్త వ్యవస్థను కల్పించేందుకు ప్రాచీనమైనా ఆధునికమైనా ఏ నాయకునికీ దేవుని ధర్మశాస్త్రం అధికారం ఇవ్వదు. యేసు దానిని ఎన్నడూ బోధించలేదు. ప్రవక్తలు ఎన్నడూ బోధించలేదు. అపొస్తలులు ఎన్నడూ బోధించలేదు.

కల్పిత దశమభాగం విధేయత కాదు, అవిధేయత

నేడు కొందరు ఆర్థిక కానుకలను “ఆధునిక దశమభాగం”గా మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తూ, దేవాలయ వ్యవస్థ లేకపోయినా దాని ఉద్దేశం మాత్రం కొనసాగుతుందని చెబుతున్నారు. అయితే దేవుడు తిరస్కరించే ప్రతీకాత్మక విధేయత ఇదే. దశమభాగాన్ని తిరిగి అర్థం చేసుకోవడానికి, మరొకచోటుకు మార్చడానికి లేదా మరొకరికి కేటాయించడానికి ధర్మశాస్త్రం అనుమతించదు. కాపరి లేవీయుడు కాదు. చర్చి లేదా మెస్సీయ సంబంధి సంఘం దేవాలయం కాదు. కానుక ప్రథమ ఫలం కాదు. కానుకల పళ్లెంలో వేసిన ధనం విధేయతగా మారదు.

బలులు, పండుగ కానుకలు, శుద్ధీకరణ ఆచారాల విషయంలోలాగే, మానవ కల్పనలతో వాటి స్థానంలో వేరే వాటిని పెట్టడానికి నిరాకరించడం ద్వారా ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించినదాన్ని మనం గౌరవిస్తాం.

ఆచరించగలిగినదాన్ని ఆచరిస్తాం; ఆచరించలేనిదాన్ని గౌరవిస్తాం

దశమభాగాలు, ప్రథమ ఫలాలు నిత్యమైన ఆజ్ఞలుగానే ఉన్నాయి; అయితే దేవుడు తానే దేవాలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, యాజకత్వాన్ని, శుద్ధత వ్యవస్థను పునరుద్ధరించే వరకు వాటిని ఆచరించడం అసాధ్యం. ఆ దినం వచ్చే వరకు, మనకు సాధ్యమైనప్పుడు ఉదారంగా ఇవ్వడం ద్వారా ప్రభువు పట్ల భయభక్తులతో నడుస్తాం—దశమభాగంగా కాదు, ప్రథమ ఫలాలుగా కాదు, ఏ శాతానికైనా విధేయతగా కాదు; కనికరానికి, నీతికి వ్యక్తీకరణలుగా.

ప్రత్యామ్నాయాన్ని కల్పించడం ధర్మశాస్త్రాన్ని తిరిగి రాయడమే. ప్రత్యామ్నాయాలను కల్పించడానికి నిరాకరించడం, ఆ ధర్మశాస్త్రాన్ని పలికిన దేవుని గౌరవించడమే.

అనుబంధం 8d: శుద్ధీకరణ నియమాలు — ఆలయం లేకుండా వాటిని ఎందుకు పాటించలేము

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో ఆలయం ఉన్నప్పుడే పాటించగలిగే దేవుని నియమాలను పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

తోరాలో ఆచారపరమైన శుద్ధి, అశుద్ధతకు సంబంధించిన వివరణాత్మక నియమాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆజ్ఞలు ఎన్నడూ రద్దు చేయబడలేదు. యేసు వాటిని ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు. అయినప్పటికీ, ఇశ్రాయేలు అవిశ్వాసంగా ప్రవర్తించినందుకు ప్రతిస్పందనగా దేవుడు ఆలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, యాజకత్వాన్ని, అలాగే తన ప్రత్యక్ష సన్నిధిని ఆ జనములోనుండి తొలగించాడు. ఆ తొలగింపు కారణంగా, శుద్ధీకరణకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలను నేడు పాటించలేము.

మనం బలహీనమైన జీవులమైనప్పటికీ, తన ఏర్పరచుకున్న ప్రజలపట్ల ప్రేమతో దేవుడు శతాబ్దాలపాటు ఇశ్రాయేలు మధ్య తన సన్నిధిని స్థాపించాడు (నిర్గమకాండము 15:17; 2 దినవృత్తాంతములు 6:2; 1 రాజులు 8:12-13). అయితే, క్రీ.శ. 70 నుండి ఆయన పరిశుద్ధత ప్రత్యక్షమైన, ప్రజలు ఆయనను కలిసిన ఆలయం ఇక లేదు.

ధర్మశాస్త్రం ఏమి ఆజ్ఞాపించింది

శుద్ధమైన (טָהוֹר — tahor), అశుద్ధమైన (טָמֵא — tamei) స్థితులను ధర్మశాస్త్రం వాస్తవమైన న్యాయపరమైన స్థితులుగా నిర్వచించింది. మానవ జీవితంలో సహజంగా సంభవించే, తప్పించుకోలేని సాధారణ విషయాల ద్వారా ఒక వ్యక్తి అశుద్ధుడవగలడు: ప్రసవం (లేవీయకాండము 12:2-5), రుతుస్రావం, ఇతర శారీరక స్రావాలు (లేవీయకాండము 15:19-30), అలాగే మృతదేహాన్ని తాకడం (సంఖ్యాకాండము 19:11-13). ఇవి పాపపూరిత ప్రవర్తనలు కావు. వాటివల్ల ఎలాంటి అపరాధం కలగదు. పవిత్రమైన వాటి దగ్గరకు వెళ్లడాన్ని పరిమితం చేసే న్యాయపరమైన స్థితులు మాత్రమే అవి.

ఈ స్థితులన్నిటికీ ధర్మశాస్త్రం శుద్ధీకరణ ప్రక్రియను కూడా ఆజ్ఞాపించింది. కొన్నిసార్లు సాయంత్రం వరకూ వేచి ఉండటమే సరిపోయేది. మరికొన్ని సందర్భాల్లో కడుక్కోవలసి వచ్చేది. ఇంకా కొన్ని సందర్భాల్లో యాజకుని ప్రమేయం, బలులు అవసరమయ్యేవి. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు తమను తాము “అశుద్ధులుగా భావించారు” అనేది ఇక్కడ విషయం కాదు. విషయం ఏమిటంటే, దేవుడు తన పరిశుద్ధత చుట్టూ వాస్తవమైన హద్దులను విధించాడు.

ఈ నియమాలు అసలు ఎందుకు ఉన్నాయి

శుద్ధి విధానం ఉండటానికి కారణం దేవుడు నిర్దిష్టమైన పరిశుద్ధ స్థలంలో ఇశ్రాయేలు మధ్య నివసించడమే. దానికి కారణాన్ని తోరానే తెలియజేస్తుంది: దేవుని నివాసస్థలం అపవిత్రం కాకుండా ఉండటానికి, అపవిత్ర స్థితిలో ఆయన పరిశుద్ధ సన్నిధిని సమీపించడం వల్ల ప్రజలు మరణించకుండా ఉండటానికి ఇశ్రాయేలు అశుద్ధతకు దూరంగా ఉంచబడాలి (లేవీయకాండము 15:31; సంఖ్యాకాండము 19:13).

దీనర్థం, అశుద్ధతకు సంబంధించిన నియమాలు జీవనశైలి ఆచారాలు కావు, ఆరోగ్య సలహాలూ కావు. అవి పరిశుద్ధస్థలానికి సంబంధించిన నియమాలు. వాటి లక్ష్యం ఎల్లప్పుడూ ఒక్కటే: దేవుని నివాసస్థలాన్ని కాపాడటం, దానిలోకి ప్రవేశాన్ని నియంత్రించడం.

ఆలయం కేవలం స్థలం మాత్రమే కాదు, అధికార పరిధి

పరిశుద్ధస్థలం అనేది మతపరమైన కార్యకలాపాలు జరిగే అనుకూలమైన భవనం మాత్రమే కాదు. అనేక శుద్ధి నియమాలు అమలులో ఉండే న్యాయపరమైన ప్రదేశం అదే. కాపాడవలసిన పరిశుద్ధ స్థలం, భద్రపరచవలసిన పరిశుద్ధ వస్తువులు, కొనసాగించవలసిన పరిశుద్ధ సేవ ఉండటంవల్లే అశుద్ధతకు ప్రాముఖ్యత ఉంది. సాధారణమైనదానికీ పరిశుద్ధమైనదానికీ మధ్య న్యాయపరమైన హద్దును ఆలయం ఏర్పరచింది; ఆ హద్దును నిలబెట్టాలని ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించింది.

ఇశ్రాయేలు అవిశ్వాసంగా ప్రవర్తించినందుకు ప్రతిస్పందనగా దేవుడు తన నివాసస్థలాన్ని తొలగించినప్పుడు, ఆయన తన ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేయలేదు. శుద్ధీకరణ నియమాలలో అనేకం అమలుచేయగల న్యాయపరమైన అధికార పరిధిని ఆయన తొలగించాడు. నివాసస్థలం లేనప్పుడు, నియంత్రించవలసిన న్యాయబద్ధమైన “సమీపింపు” ఉండదు; అపవిత్రం కాకుండా కాపాడవలసిన పరిశుద్ధ స్థలమూ ఉండదు.

ప్రధాన నియమాలు, అపవిత్రత వ్యాప్తిని నిరోధించే విధానాలు

లేవీయకాండము 15లో ఇంటికి సంబంధించిన అనేక వివరాలు ఉన్నాయి: అశుద్ధమైన పరుపులు, అశుద్ధమైన ఆసనాలు, కడుక్కోవడం, “సాయంత్రం వరకు అశుద్ధంగా ఉండటం.” శాశ్వతమైన జీవనశైలిని ఏర్పరచడానికి ఉద్దేశించిన స్వతంత్ర ఆజ్ఞలు ఇవి కావు. అపవిత్రత దేవుని నివాసస్థలానికి చేరకుండా, పరిశుద్ధమైన వాటిని కలుషితం చేయకుండా నిరోధించడమే వీటి ఏకైక ఉద్దేశం.

అందుకే ఈ విధానాలను నేడు విడిగా “భక్తి ఆచారాలుగా” పాటించడానికి అర్థం లేదు. అవి కాపాడటానికి ఏర్పాటైన పరిశుద్ధస్థలం లేకుండా వాటిని తిరిగి ఆచరించడం విధేయత కాదు; అది ప్రతీకాత్మక అనుకరణ. తన విధానానికి ప్రత్యామ్నాయాలను దేవుడు ఎన్నడూ అనుమతించలేదు. దేవుడే తన పరిశుద్ధ నివాసస్థలాన్ని తొలగించినప్పుడు, అది ఇంకా నిలిచి ఉన్నట్టు నటించడం ద్వారా దేవునికి ఎలాంటి ఘనత కలగదు.

సాధారణ రుతుస్రావం

తోరాలోని అశుద్ధతలలో సాధారణ రుతుస్రావం ప్రత్యేకమైనది; ఎందుకంటే అది ముందుగా ఊహించదగినది, తప్పించుకోలేనిది, కాలం గడవడం ద్వారానే పరిష్కారమయ్యేది. స్త్రీ ఏడు రోజులు అశుద్ధంగా ఉండేది; ఆమె పడుకున్నది లేదా కూర్చున్నది ఏదైనా అశుద్ధమయ్యేది; ఆ వస్తువులను తాకినవారు సాయంత్రం వరకు అశుద్ధులయ్యేవారు (లేవీయకాండము 15:19-23). ఆ సమయంలో ఒక పురుషుడు ఆమెతో అదే మంచంలో పడుకుంటే, అతడూ ఏడు రోజులు అశుద్ధుడయ్యేవాడు (లేవీయకాండము 15:24).

కాలం గడవడం ద్వారా పరిష్కారమయ్యే ఈ సాధారణ అశుద్ధతకు యాజకుడు, బలి లేదా బలిపీఠం అవసరం లేదు. దాని న్యాయపరమైన ఉద్దేశం పరిశుద్ధ స్థలంలోకి ప్రవేశాన్ని పరిమితం చేయడమే. అందువల్ల, ఈ నియమాలు దైనందిన జీవితానికి ఆటంకం కలిగించలేదు, యెరూషలేముకు నిరంతరం దగ్గరగా ఉండాల్సిన అవసరమూ కలిగించలేదు. దేవుని నివాసస్థలం ఉండి, దాని ప్రవేశం ఆయన ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నియంత్రించబడినందువల్లే శుద్ధి, అశుద్ధ స్థితులకు ప్రాముఖ్యత ఉండేది. ఆ నివాసస్థలం తొలగించబడినందున, ఇంటికి సంబంధించిన ఈ శుద్ధి నియమాలను ఇక న్యాయబద్ధంగా అన్వయించలేము; అందువల్ల నేడు వాటిని పాటించలేము.

ముఖ్యమైన వివరణ: రుతుస్రావంలో ఉన్న స్త్రీతో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకోకూడదనే నిషేధం పూర్తిగా వేరొక నియమం. ఆ ఆజ్ఞ శుద్ధీకరణ విధానం కాదు; దాని అర్థానికి లేదా అమలుకు ఆలయం అవసరం లేదు (లేవీయకాండము 18:19; 20:18). ఈ లైంగిక నిషేధం అత్యంత తీవ్రమైనది; ఇది ఒక ప్రత్యేక ఆజ్ఞ, నేటికీ తప్పక పాటించాలి.

అసాధారణ రక్తస్రావం

సాధారణ రుతుచక్రానికి వెలుపల జరిగే రక్తస్రావం వేరుగా వర్గీకరించబడింది; దాని ప్రక్రియను పూర్తి చేయడానికి ఆలయం అవసరమయ్యేది. రక్తస్రావం ఉన్నంతకాలం స్త్రీ అశుద్ధంగా ఉండేది; అది ఆగిన తర్వాత ఆమె రోజులు లెక్కించి, ఆపై పరిశుద్ధస్థల ప్రవేశద్వారం వద్ద యాజకునికి అర్పణలు తీసుకురావాలి (లేవీయకాండము 15:25-30). ఇది “కాలం గడవడం మాత్రమే” సరిపోయే వర్గం కాదు. ఇది యాజకుడు, అర్పణ అవసరమైన వర్గం. కాబట్టి, దీన్ని పూర్తి చేయడానికి అవసరమైన విధానాన్ని దేవుడు తొలగించినందున, నేడు ఈ ఆజ్ఞను పాటించలేము.

మృతదేహాన్ని తాకడం వల్ల కలిగే అశుద్ధత

మృతులను తాకడం వల్ల పరిశుద్ధస్థలానికి ప్రత్యక్షంగా ముప్పు కలిగించే తీవ్రమైన అశుద్ధత ఏర్పడేది. ఇక్కడ తోరా అత్యంత గంభీరంగా చెబుతుంది: నివాసస్థలాన్ని అపవిత్రం చేసిన అశుద్ధుడు సమాజం నుండి తొలగించబడాలి; ఆ అపవిత్రతను దేవుని పరిశుద్ధ స్థలానికి ప్రత్యక్ష అపరాధంగా పరిగణించేవారు (సంఖ్యాకాండము 19:13; 19:20). శుద్ధీకరణకు నిర్దేశించిన మార్గాలు దేవుడు నియమించిన సాధనాలపై, పనిచేస్తున్న పరిశుద్ధస్థల వ్యవస్థపై ఆధారపడి ఉండేవి. ఆలయ అధికార పరిధి లేకుండా, ఈ వర్గానికి చెందిన అశుద్ధతను ఆ ఆజ్ఞ ప్రకారం న్యాయబద్ధంగా పరిష్కరించలేము.

దేవుడు తన నివాసస్థలాన్ని తొలగించినప్పుడు ఏమి మారింది

తీర్పుగా దేవుడు ఆలయాన్ని, బలిపీఠాన్ని, లేవీయ యాజకత్వాన్ని తొలగించాడు. ఆ తొలగింపుతో శుద్ధి విధానానికి సంబంధించిన న్యాయపరమైన ప్రదేశం లేకుండా పోయింది. కాపాడవలసిన పరిశుద్ధ స్థలం లేదు, నియంత్రించవలసిన న్యాయబద్ధమైన ప్రవేశ స్థానం లేదు, యాజకుని ప్రమేయం అవసరమని ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించినప్పుడు అవసరమైన కార్యాలను నిర్వహించడానికి నియమించబడిన యాజకత్వమూ లేదు.

అందువల్ల, శుద్ధీకరణకు సంబంధించిన ఆజ్ఞలలో ఒక్కదాన్నీ నేడు ఆచరించలేము—ధర్మశాస్త్రం ముగిసిపోయినందుకు కాదు, వాటికి న్యాయబద్ధమైన శక్తినిచ్చిన అధికార పరిధిని దేవుడు తొలగించినందుకు. ధర్మశాస్త్రం ఇప్పటికీ నిలిచి ఉంది. ఆలయం మాత్రం లేదు.

ప్రతీకాత్మక “శుద్ధీకరణ” ఎందుకు అవిధేయత

కొందరు దేవుని విధానానికి బదులుగా వ్యక్తిగత ఆచారాలు, “ఆధ్యాత్మిక” కడుగులు లేదా కల్పిత గృహాచరణలను ప్రవేశపెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తారు. కానీ ప్రత్యామ్నాయాలను దేవుడు అనుమతించలేదు. శుద్ధీకరణకు కొత్త రూపాలను కల్పించడానికి ఇశ్రాయేలు స్వేచ్ఛగా లేదు. దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదాన్ని, దేవుడు ఎంచుకున్న స్థలంలో, దేవుడు నియమించిన సేవకుల ద్వారా యథాతథంగా చేయడమే విధేయత.

విధేయతకు అవసరమైన సాధనాలను దేవుడు తొలగించినప్పుడు, నమ్మకమైన ప్రతిస్పందన అనుకరించడం కాదు. దేవుడు చేసినదాన్ని అంగీకరించడం, కల్పిత పద్ధతులను తిరస్కరించడం, ప్రస్తుతం ఆచరించలేని ఆజ్ఞలను గౌరవించడం—ఇదే నమ్మకమైన ప్రతిస్పందన.

ముగింపు

శుద్ధీకరణ నియమాలు ఎన్నడూ రద్దు చేయబడలేదు. దేవుడు ఇశ్రాయేలు మధ్య నివసించి, తన పరిశుద్ధ సన్నిధిలోకి ప్రవేశాన్ని నియంత్రించినందువల్లే అవి ఉన్నాయి. ఇశ్రాయేలు అవిశ్వాసంగా ప్రవర్తించినందుకు ప్రతిస్పందనగా దేవుడు తన నివాసస్థలాన్ని, ఆలయాన్ని, యాజకత్వాన్ని తొలగించాడు. ఆ తొలగింపు కారణంగా, పరిశుద్ధస్థలంపై ఆధారపడిన శుద్ధి విధానాన్ని నేడు పాటించలేము. ఇంకా పాటించగలిగిన ప్రతిదాన్నీ పాటిస్తాము; దేవుని కార్యాలను గౌరవిస్తూ, ఆయన ఆజ్ఞలకు ప్రతీకాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలను కల్పించకుండా, ఆయన అసాధ్యం చేసినవాటిని గౌరవిస్తాము.

అనుబంధం 8c: బైబిలు పండుగలు — వాటిలో ఏదీ నేడు ఎందుకు ఆచరించలేము

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

పవిత్ర పండుగలు — ధర్మశాస్త్రం నిజంగా ఏమి ఆజ్ఞాపించింది

వార్షిక పండుగలు కేవలం వేడుకలు లేదా సాంస్కృతిక సమావేశాలు మాత్రమే కావు. అవి దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న దేవాలయంతో నేరుగా ముడిపెట్టిన అర్పణలు, బలులు, ప్రథమఫలాలు, దశమభాగాలు మరియు శుద్ధీకరణకు సంబంధించిన అవసరాలు చుట్టూ ఏర్పడిన పవిత్ర సమాజసభలు (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-6, 12:11; 16:2, 16:5-6). ప్రతి ప్రధాన పండుగ — పస్కా, పులియని రొట్టెల పండుగ, వారాల పండుగ, బూరల పండుగ, ప్రాయశ్చిత్త దినము, గుడారాల పండుగ — ఆరాధకుడు ఆయన ఎన్నుకున్న స్థలంలో ప్రభువు సన్నిధికి రావాలని కోరింది; ప్రజలు తమకు నచ్చిన ఏ స్థలానికైనా వెళ్లాలని కాదు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:16-17).

  • పస్కాకు పరిశుద్ధస్థలంలో అర్పించబడే గొర్రెపిల్ల అవసరమైంది (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:5-6).
  • పులియని రొట్టెల పండుగకు ప్రతిరోజూ అగ్నితో అర్పించే అర్పణలు అవసరమయ్యాయి (సంఖ్యాకాండము 28:17-19).
  • వారాల పండుగకు ప్రథమఫలాల అర్పణలు అవసరమయ్యాయి (ద్వితీయోపదేశకాండము 26:1-2, 26:9-10).
  • బూరల పండుగకు “అగ్నితో అర్పించే” బలులు అవసరమయ్యాయి (సంఖ్యాకాండము 29:1-6).
  • ప్రాయశ్చిత్త దినమున అతి పరిశుద్ధ స్థలంలో యాజక సంబంధమైన ఆచారాలు అవసరమయ్యాయి (లేవీయకాండము 16:2-34).
  • గుడారాల పండుగకు ప్రతిరోజూ బలులు అవసరమయ్యాయి (సంఖ్యాకాండము 29:12-38).
  • ఎనిమిదవ దినపు సమాజసభకు అదే పండుగ క్రమంలో అదనపు అర్పణలు అవసరమయ్యాయి (సంఖ్యాకాండము 29:35-38).

దేవుడు ఈ పండుగలను ఎంతో ఖచ్చితంగా వర్ణించి, అవి ఆయన నియమించిన కాలాలు అని పదేపదే నొక్కిచెప్పాడు; ఆయన ఆజ్ఞాపించినట్లుగానే వాటిని ఆచరించాలి (లేవీయకాండము 23:1-2, 23:37-38). ఈ ఆచారాలలో ఏ భాగమూ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానానికి, స్థానిక సంప్రదాయానికి లేదా ప్రతీకాత్మక మార్పులకు వదిలిపెట్టబడలేదు. స్థలం, బలులు, యాజకులు, అర్పణలు — ఇవన్నీ ఆ ఆజ్ఞలో భాగమే.

గతంలో ఇశ్రాయేలు ఈ ఆజ్ఞలకు ఎలా విధేయత చూపింది

దేవాలయం నిలిచి ఉన్నప్పుడు ఇశ్రాయేలు దేవుడు ఆదేశించినట్లుగానే పండుగలను ఆచరించింది. నియమిత కాలాల్లో ప్రజలు యెరూషలేముకు ప్రయాణించారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:16-17; లూకా 2:41-42). వారు తమ బలులను యాజకుల దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు; యాజకులు వాటిని బలిపీఠం మీద అర్పించారు. దేవుడు పరిశుద్ధపరచిన స్థలంలో వారు ప్రభువు సన్నిధిలో సంతోషించారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:11; నెహెమ్యా 8:14-18). అన్ని జాతీయ పండుగలలో అత్యంత పురాతనమైన పస్కాను కూడా దేవుడు కేంద్ర పరిశుద్ధస్థలాన్ని ఏర్పాటు చేసిన తరువాత ఇళ్లలో ఆచరించడం సాధ్యం కాలేదు. ప్రభువు తన నామాన్ని ఉంచిన స్థలంలో మాత్రమే దానిని ఆచరించవచ్చు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:5-6).

ఇశ్రాయేలు పండుగలను సక్రమంగా కాకుండా ఆచరించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు ఏమి జరిగిందో కూడా లేఖనం చూపిస్తుంది. యరొబాము ప్రత్యామ్నాయ పండుగ దినాలను, స్థలాలను ఏర్పరచినప్పుడు, దేవుడు అతని మొత్తం వ్యవస్థను పాపమని ఖండించాడు (1 రాజులు 12:31-33). ప్రజలు దేవాలయాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసినప్పుడు లేదా అపవిత్రతను అనుమతించినప్పుడు, ఆ పండుగలే ఆమోదయోగ్యం కాకపోయాయి (2 దినవృత్తాంతములు 30:18-20; యెషయా 1:11-15). ఈ విధానం స్పష్టంగా ఉంది: విధేయతకు దేవాలయం అవసరం; దేవాలయం లేకుండా విధేయత సాధ్యం కాదు.

ఈ పండుగ ఆజ్ఞలకు నేడు ఎందుకు విధేయత చూపలేము

దేవాలయం నాశనమైన తరువాత, పండుగల కోసం ఆజ్ఞాపించబడిన వ్యవస్థ ఉనికిలో లేకుండా పోయింది. పండుగలు కాదు — ధర్మశాస్త్రం మారదు — కానీ అవసరమైన అంశాలు:

  • దేవాలయం లేదు
  • బలిపీఠం లేదు
  • లేవీయ యాజకత్వం లేదు
  • బలి అర్పణల వ్యవస్థ లేదు
  • ప్రథమఫలాలను అర్పించడానికి ఆజ్ఞాపించబడిన స్థలం లేదు
  • పస్కా గొర్రెపిల్లను అర్పించే సామర్థ్యం లేదు
  • ప్రాయశ్చిత్త దినమునకు అతి పరిశుద్ధ స్థలం లేదు
  • గుడారాల పండుగ సమయంలో రోజువారీ బలులు లేవు

పండుగలను ఆచరించడానికి దేవుడు ఈ అంశాలను అవసరమని ఆజ్ఞాపించాడు; వాటి స్థానంలో వేరే వాటిని పెట్టలేరు, వాటిని మార్చలేరు లేదా ప్రతీకలతో సూచించలేరు కాబట్టి, నిజమైన విధేయత ఇప్పుడు అసాధ్యం. మోషే హెచ్చరించినట్లుగా, ఇశ్రాయేలు “నీ దేవుడైన యెహోవా నీకిచ్చే ఏ పట్టణంలోనైనా” పస్కాను అర్పించడానికి అనుమతించబడలేదు; “యెహోవా ఏర్పరచుకొనే స్థలంలో” మాత్రమే అర్పించాలి (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:5-6). ఆ స్థలం ఇప్పుడు లేదు.

ధర్మశాస్త్రం ఇప్పటికీ ఉంది. పండుగలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. అయితే విధేయత చూపే మార్గాలు లేవు — దేవుడే వాటిని తొలగించాడు (విలాపవాక్యములు 2:6-7).

ప్రతీకాత్మకంగా లేదా కల్పితంగా పండుగలను ఆచరించడంలోని పొరపాటు

నేడు చాలామంది ప్రతీకాత్మక పునరావృతాలు, సంఘం ఆధారిత సమావేశాలు లేదా బైబిలు ఆజ్ఞల సరళీకరించిన రూపాల ద్వారా “పండుగలను గౌరవించడానికి” ప్రయత్నిస్తున్నారు:

  • గొర్రెపిల్ల లేకుండా పస్కా సెదెర్ విందులు నిర్వహించడం
  • బలులు లేకుండా “గుడారాల పండుగలు” జరపడం
  • యాజకుని దగ్గరకు తీసుకువెళ్లిన ప్రథమఫలాలు లేకుండా “షావువోత్” జరుపుకోవడం
  • తోరాలో ఎన్నడూ ఆజ్ఞాపించని “అమావాస్య ఆరాధన సమావేశాలు” ఏర్పాటు చేయడం
  • ప్రత్యామ్నాయాలుగా “అభ్యాస పండుగలు” లేదా “ప్రవచనాత్మక పండుగలు” కల్పించడం

ఈ ఆచారాలలో ఏదీ లేఖనంలో ఎక్కడా కనిపించదు.
మోషే, దావీదు, ఎజ్రా, యేసు లేదా అపొస్తలులు వీటిలో దేనినీ ఆచరించలేదు.
దేవుడు ఇచ్చిన ఆజ్ఞలకు వీటిలో ఏదీ సరిపోలదు.

ప్రతీకాత్మక అర్పణలను దేవుడు అంగీకరించడు (లేవీయకాండము 10:1-3).
“ఎక్కడైనా” చేసే ఆరాధనను దేవుడు అంగీకరించడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:13-14).
మానవ కల్పనతో రూపొందించిన ఆచారాలను దేవుడు అంగీకరించడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2).

బలులు లేని పండుగ బైబిలు పండుగ కాదు.
దేవాలయంలో అర్పించిన గొర్రెపిల్ల లేని పస్కా పస్కా కాదు.
యాజక సేవ లేని “ప్రాయశ్చిత్త దినము” విధేయత కాదు.

దేవాలయం లేకుండా ఈ ధర్మశాస్త్రాలను అనుకరించడం విశ్వాస్యత కాదు — అది దుస్సాహసం.

పండుగలు — దేవుడు మాత్రమే పునరుద్ధరించగల దేవాలయం కోసం వేచిచూస్తున్నాయి

తోరా ఈ పండుగలను “మీ తరతరాలన్నిటిలోను నిలిచియుండే కట్టడలు” అని పిలుస్తుంది (లేవీయకాండము 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). లేఖనంలో — ధర్మశాస్త్రంలోగానీ, ప్రవక్తల గ్రంథాల్లోగానీ, సువార్తల్లోగానీ — ఏదీ ఈ వర్ణనను రద్దు చేయదు. ఆకాశమూ భూమీ గతించిపోయే వరకు ధర్మశాస్త్రంలోని చిన్న అక్షరం కూడా తొలగిపోదని యేసు స్వయంగా ధృవీకరించాడు (మత్తయి 5:17-18). ఆకాశమూ భూమీ ఇంకా ఉన్నాయి; కాబట్టి పండుగలూ ఉన్నాయి.

అయితే దేవుడు ఈ క్రింది వాటిని తొలగించినందువల్ల వాటికి నేడు విధేయత చూపలేము:

  • ఆ స్థలం
  • బలిపీఠం
  • యాజకత్వం
  • పండుగలను నిర్వచించిన బలి అర్పణల వ్యవస్థ

కాబట్టి, దేవుడు తొలగించిన వాటిని ఆయన పునరుద్ధరించే వరకు, ఈ ఆజ్ఞల పరిపూర్ణతను అంగీకరించడం ద్వారా వాటిని గౌరవిస్తాము — ప్రతీకాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలను కల్పించడం ద్వారా కాదు. విశ్వాస్యత అంటే దేవుని రూపకల్పనను గౌరవించడం, దానిని మార్చడం కాదు.

అనుబంధం 8b: బలులు — నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేము

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో దేవాలయం ఉన్నప్పుడే ఆచరించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్రాల గురించి పరిశీలించే శ్రేణిలో భాగం.

ధర్మశాస్త్రం వాస్తవంగా ఏమి కోరింది

ఇశ్రాయేలుకు ఇవ్వబడిన ఆజ్ఞలన్నిటిలో, బలుల కంటే మరింత కచ్చితంగా వివరించబడినవి ఏవీ లేవు. దేవుడు ప్రతి విషయాన్నీ వివరంగా నిర్దేశించాడు: ఏ జంతువును అర్పించాలి, దాని వయస్సు ఎంత ఉండాలి, దాని స్థితి ఎలా ఉండాలి, రక్తాన్ని ఎలా నిర్వహించాలి, బలిపీఠం ఎక్కడ ఉండాలి, యాజకుల పాత్ర ఏమిటి, సేవచేసేటప్పుడు వారు ధరించాల్సిన వస్త్రాలు ఏమిటి అన్నీ. దహనబలులు, పాపపరిహారార్థబలులు, అపరాధపరిహారార్థబలులు, సమాధానబలులు, నిత్యబలులు—ప్రతి బలీ దైవిక నమూనాను అనుసరించింది; అందులో వ్యక్తిగత సృజనాత్మకతకు గానీ, ప్రత్యామ్నాయ వివరణలకు గానీ చోటు లేదు. “యాజకుడు ఇలా చేయాలి… బలిపీఠం ఇక్కడ ఉండాలి… రక్తాన్ని అక్కడ ఉంచాలి…” దేవుని ధర్మశాస్త్రం అనేది కచ్చితమైన విధేయతా వ్యవస్థ; అనుసరణకు వీలున్న సూచనల సమాహారం కాదు.

బలి అంటే “దేవుని కోసం ఒక జంతువును చంపడం” మాత్రమే కాదు. అది దేవాలయ ప్రాంగణంలోనే (లేవీయకాండము 17:3-5; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-6, 12:11-14), అహరోను వంశానికి చెందిన ప్రతిష్ఠిత యాజకుల చేతనే (నిర్గమకాండము 28:1; 29:9; లేవీయకాండము 1:5; సంఖ్యాకాండము 18:7), ఆచారశుద్ధి పరిస్థితుల్లోనే జరిగే పవిత్ర కార్యం (లేవీయకాండము 7:19-21; 22:2-6). ఆరాధించేవారు స్థలాన్ని ఎంచుకోలేదు. ఎవరు సేవ చేయాలో వారు ఎంచుకోలేదు. రక్తాన్ని ఎలా నిర్వహించాలి లేదా ఎక్కడ పూయాలి అన్నది వారు నిర్ణయించలేదు. ఆ వ్యవస్థ అంతా దేవుని రూపకల్పనే; విధేయత అంటే ఆ రూపకల్పనలోని ప్రతి వివరాన్నీ గౌరవించడం (నిర్గమకాండము 25:40; 26:30; లేవీయకాండము 10:1-3; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:32).

గతంలో ఇశ్రాయేలు ఈ ఆజ్ఞలకు ఎలా విధేయత చూపింది

దేవాలయం ఉన్నప్పుడు, ఇశ్రాయేలు ఈ ధర్మశాస్త్రాలను ఆజ్ఞాపించినట్టుగానే కచ్చితంగా ఆచరించింది. మోషే, యెహోషువ, సమూయేలు, సొలొమోను, హిజ్కియా, యోషీయా, ఎజ్రా, నెహెమ్యాల తరాలవారు దేవుడు స్వయంగా ఏర్పరచిన బలుల ద్వారా ఆయనను సమీపించారు. ఎవరూ బలిపీఠం స్థానంలో మరొకదాన్ని పెట్టలేదు. ఎవరూ కొత్త ఆచారాలను కల్పించలేదు. ఎవరూ తమ ఇళ్లలోగానీ స్థానిక సమావేశాల్లోగానీ బలులు అర్పించలేదు. రాజులు సైతం—తమ అధికారమంతా ఉన్నప్పటికీ—యాజకులకే కేటాయించిన విధులను నిర్వహించడం నిషేధించబడింది.

ఇశ్రాయేలు ఈ వ్యవస్థను మార్చడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ—అనుమతి లేని ప్రదేశాల్లో బలులు అర్పించడం ద్వారా గానీ, యాజకులు కానివారిని పవిత్ర విధులు నిర్వహించనివ్వడం ద్వారా గానీ—దేవుడు వారి ఆరాధనను తిరస్కరించి, తరచుగా తీర్పు తెచ్చాడని లేఖనాలు పదేపదే చూపిస్తున్నాయి (మొదటి సమూయేలు 13:8-14; రెండవ దినవృత్తాంతములు 26:16-21). దేవుని మాటను ఆయన ఎంచుకున్న స్థలంలో, ఆయన నియమించిన సేవకుల ద్వారా, కచ్చితంగా ఆచరించడమే విశ్వాస్యత.

నేడు ఈ ఆజ్ఞలను ఎందుకు ఆచరించలేము

క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో రోమన్లు దేవాలయాన్ని నాశనం చేసిన తరువాత, బలుల వ్యవస్థ మొత్తాన్ని ఆచరించడం అసాధ్యమైంది. దేవుడు దానిని రద్దు చేసినందువల్ల కాదు; ఈ ఆజ్ఞలను ఆచరించడానికి అవసరమైన దేవుడిచ్చిన నిర్మాణం ఇక లేనందువల్ల. దేవాలయం లేదు, బలిపీఠం లేదు, అతి పరిశుద్ధస్థలం లేదు, ప్రతిష్ఠిత యాజకత్వం లేదు, స్థాపించబడిన శుద్ధి వ్యవస్థ లేదు; బలి రక్తాన్ని దేవుని సన్నిధికి సమర్పించగల అధికారమున్న స్థలం భూమిపై ఎక్కడా లేదు.

ఈ అంశాలు లేకుండా, “మన శక్తిమేరకు చేయడం” లేదా “ధర్మశాస్త్ర సారాన్ని పాటించడం” అనే విషయం ఉండదు. విధేయతకు దేవుడు ఏర్పరచిన పరిస్థితులు అవసరం. ఆ పరిస్థితులు లేనప్పుడు, విధేయత అసాధ్యమవుతుంది—మనం విధేయత చూపడానికి నిరాకరించినందువల్ల కాదు, ఈ నిర్దిష్ట ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడానికి అవసరమైన సాధనాలను దేవుడే తొలగించినందువల్ల.

బలులు నిలిచిపోతాయని దానియేలు ప్రవచించినది

బలులు నిలిచిపోతాయని లేఖనాలే ముందుగా తెలిపాయి—దేవుడు వాటిని రద్దు చేసినందువల్ల కాదు, దేవాలయం నాశనం చేయబడబోతున్నందువల్ల. “బలి అర్పణను, నైవేద్యాన్ని నిలిపివేయును” అని దానియేలు రాశాడు (దానియేలు 9:27), అయితే కారణాన్ని కూడా వివరించాడు: నగరమూ పరిశుద్ధస్థలమూ శత్రు శక్తులచేత నాశనం చేయబడతాయి (దానియేలు 9:26). దానియేలు 12:11లో, నిత్యబలి “తీసివేయబడును” అని ప్రవక్త మళ్లీ చెబుతున్నాడు. ఈ మాట ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేయడాన్ని కాదు, బలవంతంగా తొలగించి నాశనం చేయడాన్ని సూచిస్తుంది. దేవుడు తన ఆజ్ఞలను మార్చాడని దానియేలులో ఎక్కడా సూచన లేదు. ప్రవక్త చెప్పినట్టుగానే దేవాలయం పాడుచేయబడినందువల్ల బలులు నిలిచిపోయాయి. ధర్మశాస్త్రం యథాతథంగా ఉందని, విధేయత కోసం దేవుడు ఎంచుకున్న స్థలం మాత్రమే తొలగించబడిందని ఇది నిర్ధారిస్తుంది.

ప్రతీకాత్మకంగా లేదా కల్పితంగా బలులు అర్పించడంలోని తప్పు

చాలా మెస్సీయను విశ్వసించే బృందాలు బలుల వ్యవస్థలోని భాగాలను ప్రతీకాత్మకంగా మళ్లీ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. వారు పస్కా భోజనాలు చేసి వాటిని “బలి” అని పిలుస్తారు. సమావేశాల్లో ధూపం వేస్తారు. ఆచారాలను తిరిగి ప్రదర్శిస్తారు, అర్పణలను ఊపుతారు, నాటకీయ ప్రదర్శనల ద్వారా “తోరాను గౌరవిస్తున్నట్టు” నటిస్తారు. మరికొందరు “ప్రవచనాత్మక బలులు,” “ఆత్మీయ బలులు,” లేదా “భవిష్యత్తు దేవాలయం కోసం సాధనలు” వంటి బోధనలు సృష్టిస్తారు. ఈ ఆచారాలు మతపరమైనవిగా అనిపించవచ్చు, కానీ అవి విధేయత కావు—కల్పనలు.

దేవుడు ఎన్నడూ ప్రతీకాత్మక బలులను కోరలేదు. మానవ కల్పన సృష్టించిన ప్రత్యామ్నాయాలను దేవుడు ఎన్నడూ అంగీకరించలేదు. దేవాలయం లోపల మాత్రమే చేయమని ఆజ్ఞాపించిన కార్యాలను ప్రజలు దాని వెలుపల చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు దేవుడు ఘనపరచబడడు. దేవాలయం లేకుండా ఈ ఆజ్ఞలను అనుకరించడం విశ్వాస్యత కాదు; వాటిని స్థాపించినప్పుడు దేవుడు పాటించిన అత్యంత కచ్చితత్వాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడమే.

బలులు—దేవుడు మాత్రమే పునరుద్ధరించగల దేవాలయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి

బలుల వ్యవస్థ అదృశ్యం కాలేదు, రద్దు చేయబడలేదు, మానవులు కల్పించిన ప్రతీకాత్మక చర్యలతోగానీ ఆత్మీయ రూపకాలతోగానీ భర్తీ చేయబడలేదు. బలుల గురించిన ఆజ్ఞలు ముగిశాయని ధర్మశాస్త్రంలోగానీ, ప్రవక్తలలోగానీ, యేసు మాటలలోగానీ ఎక్కడా ప్రకటించబడలేదు. ధర్మశాస్త్రంలోని ప్రతి భాగం శాశ్వతంగా చెల్లుబాటులో ఉంటుందని యేసు ధృవీకరించాడు; ఆకాశమూ భూమీ గతించేవరకు అక్షరంలోని చిన్న గీత కూడా తొలగిపోదని చెప్పాడు (మత్తయి 5:17-18). ఆకాశమూ భూమీ ఇంకా ఉన్నాయి. కాబట్టి ఆజ్ఞలూ కొనసాగుతున్నాయి.

పాత నిబంధన అంతటా, అహరోను యాజకత్వంతో తన నిబంధన “నిత్యమైనది” అని దేవుడు పదేపదే వాగ్దానం చేశాడు (నిర్గమకాండము 29:9; సంఖ్యాకాండము 25:13). బలులకు సంబంధించిన నియమాలను “మీ తరతరాలకు నిత్యమైన కట్టడ” అని ధర్మశాస్త్రం పిలుస్తుంది (ఉదాహరణకు, లేవీయకాండము 16:34; 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). ఈ ఆజ్ఞలకు ముగింపు ఉంటుందని ఏ ప్రవక్తా ఎన్నడూ ప్రకటించలేదు. బదులుగా, ఇశ్రాయేలు దేవుణ్ణి జనములు ఘనపరిచే భవిష్యత్తు గురించి, ఆయన మందిరం “సకల జనులకు ప్రార్థన మందిరము” అవుతుందని ప్రవక్తలు చెబుతారు (యెషయా 56:7). దేవాలయ పవిత్రతను సమర్థించడానికి యేసు ఉటంకించిన వచనం ఇదే (మార్కు 11:17). దేవాలయ ముగింపును సూచించడానికి యేసు ఈ వచనాన్ని ఉటంకించలేదు; దాన్ని భ్రష్టుపట్టిస్తున్నవారిని ఖండించడానికి ఉటంకించాడు.

ధర్మశాస్త్రం ఈ బలులను ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు, యేసు వాటిని ఎన్నడూ రద్దు చేయలేదు, ప్రవక్తలు వాటి రద్దును ఎన్నడూ బోధించలేదు. కాబట్టి లేఖనం అనుమతించే నిర్ణయానికే మనం వస్తాము: ఈ ఆజ్ఞలు దేవుని నిత్య ధర్మశాస్త్రంలో భాగంగా కొనసాగుతున్నాయి; దేవుడు స్వయంగా కోరిన అంశాలు—దేవాలయం, యాజకత్వం, బలిపీఠం, శుద్ధి వ్యవస్థ—అందుబాటులో లేనందువల్ల నేడు వాటిని ఆచరించలేము.

దేవుడు తానే తొలగించినవాటిని తిరిగి స్థాపించేంతవరకు, మన సరైన వైఖరి అనుకరించడం కాదు—వినయంగా ఉండడం. దేవుడు నిలిపివేసినదాన్ని తిరిగి సృష్టించడానికి మనం ప్రయత్నించము. బలిపీఠాన్ని మార్చము, స్థలాన్ని మార్చము, ఆచారాన్ని మార్చము, ప్రతీకాత్మక రూపాలను కల్పించము. ధర్మశాస్త్రాన్ని అంగీకరిస్తాము, దాని పరిపూర్ణతను గౌరవిస్తాము, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానికి ఏమాత్రం కలపకుండా లేదా తీసివేయకుండా ఉంటాము (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2). ఇంతకంటే తక్కువ ఏదైనా పాక్షిక విధేయత; పాక్షిక విధేయత అవిధేయతే.

అనుబంధం 8a: ఆలయం అవసరమైన దేవుని ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలు

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ యెరూషలేములో ఆలయం ఉన్నప్పుడే పాటించగలిగిన దేవుని ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలను పరిశీలించే ఒక శ్రేణిలో భాగం.

పరిచయం

ఆదినుండే, తన ధర్మశాస్త్రంలోని కొన్ని భాగాలు తాను తన నామమును ఉంచుటకు ఎంచుకున్న ఆలయం అనే ఒక నిర్దిష్ట స్థలంలోనే ఆచరించబడాలని దేవుడు నిర్ణయించాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-6, 12:11). ఇశ్రాయేలుకు ఇవ్వబడిన అనేక విధులు — బలులు, అర్పణలు, శుద్ధీకరణ ఆచారాలు, ప్రమాణాలు, లేవీయ యాజకత్వపు బాధ్యతలు — భౌతిక బలిపీఠం మీద, అహరోను వంశస్థులైన యాజకుల మీద, ఆలయం నిలిచివున్నంతకాలం మాత్రమే ఉన్న శుద్ధతా వ్యవస్థ మీద ఆధారపడ్డాయి. ఈ ఆజ్ఞలను వేరే స్థలానికి మార్చవచ్చని, కొత్త పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మార్చవచ్చని, సూచనాత్మక ఆచారాలతో భర్తీ చేయవచ్చని, లేదా పాక్షికంగా పాటించవచ్చని ఏ ప్రవక్తా, యేసు కూడా ఎన్నడూ బోధించలేదు. నిజమైన విధేయత ఎప్పుడూ సరళమైనదే: దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదాన్ని సరిగ్గా చేయాలి, లేకపోతే మనం విధేయత చూపడం లేదు: “నేను మీకు ఆజ్ఞాపించుచున్న దానిలో మీరు కలుపకూడదు, దానిలోనుండి తీసివేయకూడదు; నేను మీకిచ్చుచున్న మీ దేవుడైన యెహోవా ఆజ్ఞలను మాత్రమే మీరు ఆచరించాలి” (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2. ద్వితీయోపదేశకాండము 12:32; యెహోషువ 1:7 కూడా చూడండి).

పరిస్థితుల్లో వచ్చిన మార్పు

క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో యెరూషలేములోని ఆలయం నాశనమైన తరువాత, పరిస్థితి మారింది. ధర్మశాస్త్రం మారినందువల్ల కాదు — దేవుని ధర్మశాస్త్రం పరిపూర్ణమైనది, నిత్యమైనది — కానీ ఈ నిర్దిష్ట ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడానికి దేవుడు అవసరమని నిర్ణయించిన అంశాలు ఇక లేవు కాబట్టి. ఆలయం, బలిపీఠం, ప్రతిష్ఠించబడిన యాజకులు, ఎర్ర ఆవు బూడిద లేకుండా, మోషే, యెహోషువ, దావీదు, హిజ్కియా, ఎజ్రా, అపొస్తలుల తరాలు విశ్వాసంగా ఆచరించినదాన్ని తిరిగి ఆచరించడం అక్షరాలా అసాధ్యం. సమస్య ఇష్టంలేకపోవడం కాదు; అసాధ్యమవడమే సమస్య. దేవుడే ఆ ద్వారాన్ని మూసివేశాడు (విలాపవాక్యములు 2:6-7), మరొక మార్గాన్ని కల్పించే అధికారం ఏ మానవునికీ లేదు.

Painting by Francesco Hayez showing the destrucion of the sencond temple im the year 70 A.D.
క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో రెండవ ఆలయం నాశనమైన దృశ్యాన్ని చూపుతున్న ఫ్రాన్సెస్కో హాయెజ్ చిత్రలేఖనం.

కల్పితమైన లేదా సూచనాత్మకమైన విధేయత అనే తప్పు

అయినప్పటికీ, ఇశ్రాయేలీయుల జీవనంలోని అంశాలను తిరిగి పొందడానికి ప్రయత్నించే అనేక మెస్సీయ సంబంధిత ఉద్యమాలు, గుంపులు ఈ ఆజ్ఞలకు తగ్గించిన, సూచనాత్మకమైన లేదా తిరిగి కల్పించిన రూపాలను సృష్టించాయి. తోరాలో ఎన్నడూ ఆజ్ఞాపించని వేడుకలను అవి నిర్వహిస్తాయి. ఒకప్పుడు బలులు, యాజకత్వం, పవిత్రమైన బలిపీఠం అవసరమైన వాటికి బదులుగా “పండుగల పునరభ్యాసాలు”, “ప్రవచనాత్మక విందులు” కల్పిస్తాయి. తమ కల్పనలను “విధేయత” అని పిలుస్తాయి; వాస్తవానికి అవి బైబిలు భాషలో అలంకరించబడిన మానవ కల్పనలు మాత్రమే. ఉద్దేశం నిజాయితీగా కనిపించవచ్చు, కానీ సత్యం మారదు: దేవుడు తాను కోరిన ప్రతి వివరాన్నీ నిర్దేశించినప్పుడు పాక్షిక విధేయత అనేది ఉండదు.

The Wailling Wall Temple remnant
పశ్చిమ గోడ, ఏడ్చే గోడ అని కూడా పిలువబడుతుంది; ఇది క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో రోమీయులు నాశనం చేసిన యెరూషలేము ఆలయపు అవశేషం.

ఆయన నిషేధించినదాన్ని చేయడానికి మనం చేసే ప్రయత్నాలను దేవుడు అంగీకరిస్తాడా?

నేడు వ్యాప్తిలో ఉన్న అత్యంత హానికరమైన భావాల్లో ఒకటి ఏమిటంటే, ఆలయం మీద ఆధారపడిన ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపడానికి మనం “మన శక్తిమేరకు ప్రయత్నించినప్పుడు” దేవుడు సంతోషిస్తాడన్న నమ్మకం. ఆలయ నాశనం ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధంగా జరిగినట్లుగానూ, సూచనాత్మక చర్యల ద్వారా మనం ఆయనకు ఏదో విధంగా ఓదార్పునివ్వగలిగినట్లుగానూ ఈ భావన సూచిస్తుంది. ఇది తీవ్రమైన అపార్థం. మన కల్పిత ప్రయత్నాలు దేవునికి అవసరం లేదు. సూచనాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలు ఆయనకు అవసరం లేదు. తన స్వంత విధేయత రూపాలను సృష్టించుకోవడానికి ఆయన ఖచ్చితమైన ఆదేశాలను పక్కనపెట్టినప్పుడు ఆయన ఘనపరచబడడు. కొన్ని ఆజ్ఞలను తాను ఎంచుకున్న స్థలంలోనే, తాను నియమించిన యాజకులతోనే, తాను ప్రతిష్ఠించిన బలిపీఠం మీదనే ఆచరించాలని దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లయితే (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:13-14), వాటిని మరొకచోట — లేదా మరొక రూపంలో — ఆచరించడానికి ప్రయత్నించడం భక్తి కాదు. అది అవిధేయత. ఆలయం యాదృచ్ఛికంగా తొలగించబడలేదు; దేవుని నిర్ణయంతో అది తొలగించబడింది. ఆయన స్వయంగా నిలిపివేసినదాన్ని మనం తిరిగి సృష్టించగలమన్నట్లు ప్రవర్తించడం విశ్వాస్యత కాదు, దుస్సాహసం: “యెహోవా మాటకు లోబడుటలో ఉన్నంత సంతోషం దహనబలులయందును బలులయందును యెహోవాకు ఉందా? వినుట బలికంటె ఉత్తమము” (1 సమూయేలు 15:22).

ఈ శ్రేణి ఉద్దేశం

ఈ సత్యాన్ని స్పష్టం చేయడమే ఈ శ్రేణి ఉద్దేశం. మేము ఏ ఆజ్ఞనూ తిరస్కరించడం లేదు. ఆలయ ప్రాముఖ్యతను తగ్గించడం లేదు. ఏ ఆజ్ఞలను పాటించాలో, ఏవాటిని పట్టించుకోకూడదో ఎంచుకోవడం లేదు. ధర్మశాస్త్రం నిజంగా ఏమి ఆజ్ఞాపించిందో, గతంలో ఈ విధులు ఎలా ఆచరించబడ్డాయో, నేడు వాటిని ఎందుకు ఆచరించలేమో సరిగ్గా చూపించడమే మా లక్ష్యం. ఏ చేర్పులు, అనుసరణలు లేదా మానవ కల్పనలు లేకుండా మేము లేఖనాలకు విశ్వాసంగా ఉంటాము (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:2; 12:32; యెహోషువ 1:7). నేటి అసాధ్యత తిరుగుబాటు కాదు, దేవుడే కోరిన వ్యవస్థ లేకపోవడమే అని ప్రతి పాఠకుడూ గ్రహిస్తాడు.

కాబట్టి పునాదితో ప్రారంభిద్దాం: ధర్మశాస్త్రం నిజంగా ఏమి ఆజ్ఞాపించింది — మరియు ఆలయం ఉన్నంతకాలం మాత్రమే ఈ విధేయత ఎందుకు సాధ్యమైంది.

అనుబంధం 7d: ప్రశ్నలు మరియు సమాధానాలు — కన్యలు, విధవరాండ్రు, విడాకులు పొందిన స్త్రీలు

ఈ అధ్యయనాన్ని ఆడియో రూపంలో వినండి లేదా డౌన్‌లోడ్ చేసుకోండి
00:00
00:00డౌన్‌లోడ్

ఈ పేజీ దేవుడు అంగీకరించే వివాహ బంధాల శ్రేణిలో భాగం; ఈ క్రమాన్ని అనుసరిస్తుంది:

  1. అనుబంధం 7a: కన్యలు, విధవరాండ్రు, విడాకులు పొందిన స్త్రీలు: దేవుడు అంగీకరించే వివాహ బంధాలు.
  2. అనుబంధం 7b: విడాకుల పత్రం — సత్యాలు మరియు అపోహలు.
  3. అనుబంధం 7c: మార్కు 10:11-12 మరియు వ్యభిచారంలో తప్పుడు సమానత్వం.
  4. అనుబంధం 7d: ప్రశ్నలు మరియు సమాధానాలు — కన్యలు, విధవరాండ్రు, విడాకులు పొందిన స్త్రీలు (ప్రస్తుత పేజీ).

దేవుని నిర్వచనం ప్రకారం వివాహం అంటే ఏమిటి?

ఆదినుండి, వివాహం అనేది ఆచారాలు, ప్రమాణాలు లేదా మానవ సంస్థల ద్వారా నిర్వచించబడేది కాదని, ఒక స్త్రీ—ఆమె కన్య అయినా విధవరాలు అయినా—ఒక పురుషునితో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకున్న క్షణం ద్వారానే నిర్వచించబడుతుందని లేఖనాలు వెల్లడిస్తున్నాయి. ఈ మొదటి లైంగిక సంబంధాన్నే దేవుడు స్వయంగా రెండు ఆత్మలు ఏకశరీరంగా కలవడంగా పరిగణిస్తాడు. ఈ లైంగిక బంధం ద్వారానే స్త్రీ పురుషునితో కలుస్తుందని, అతడు చనిపోయే వరకు ఆమె అతనికి బద్ధురాలిగా ఉంటుందని బైబిలు స్థిరంగా చూపిస్తుంది. లేఖనాల నుండి స్పష్టమయ్యే ఈ పునాదిపైనే—కన్యలు, విధవరాండ్రు, విడాకులు పొందిన స్త్రీల గురించి సాధారణంగా ఎదురయ్యే ప్రశ్నలను పరిశీలించి, సమాజపు ఒత్తిడి కారణంగా ప్రవేశపెట్టబడిన వక్రీకరణలను బయటపెడుతున్నాం.

వివాహం, వ్యభిచారం, విడాకుల గురించి బైబిలు నిజంగా ఏమి బోధిస్తుందనే విషయమై తరచుగా ఎదురయ్యే కొన్ని ప్రశ్నలను ఇక్కడ సమీకరించాం. కాలక్రమేణా వ్యాప్తి చెందిన, తరచుగా దేవుని ఆజ్ఞలకు నేరుగా విరుద్ధంగా ఉండే తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలను లేఖనాల ఆధారంగా స్పష్టం చేయడమే మా లక్ష్యం. పాత నిబంధనకు, కొత్త నిబంధనకు మధ్య పొందికను కాపాడే బైబిలు దృక్కోణాన్ని ఈ సమాధానాలన్నీ అనుసరిస్తాయి.

ప్రశ్న: రాహాబు సంగతేమిటి? ఆమె వేశ్య అయినప్పటికీ, వివాహం చేసుకుని యేసు వంశావళిలో భాగమైంది కదా!

“పట్టణములో ఉన్న సమస్తమును కత్తివాతతో పూర్తిగా నాశనము చేసిరి; పురుషులనేమి స్త్రీలనేమి, చిన్నవారినేమి పెద్దవారినేమి, ఎద్దులనేమి గొఱ్ఱెలనేమి గాడిదలనేమి చంపిరి” (యెహోషువ 6:21). ఇశ్రాయేలీయులతో కలిసినప్పుడు రాహాబు విధవరాలు. ఆమె మతం మార్చుకుని విధవరాలిగా ఉండకపోతే, కన్య కాని అన్యజాతి స్త్రీని యూదుడు వివాహం చేసుకోవడానికి యెహోషువ ఎన్నటికీ అనుమతించి ఉండేవాడు కాదు; అప్పుడు మాత్రమే ఆమె దేవుని ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం మరొక పురుషునితో కలవడానికి స్వతంత్రురాలు అయ్యేది.

ప్రశ్న: మన పాపాలను క్షమించడానికి యేసు రాలేదా?

అవును, ఆత్మ పశ్చాత్తాపపడి యేసును వెదికినప్పుడు వ్యభిచారంతో సహా దాదాపు అన్ని పాపాలూ క్షమించబడతాయి. అయితే క్షమించబడిన తరువాత, ఆ వ్యక్తి తాను ఉన్న వ్యభిచార సంబంధాన్ని విడిచిపెట్టాలి. ఇది అన్ని పాపాలకూ వర్తిస్తుంది: దొంగ దొంగతనం చేయడం మానాలి, అబద్ధికుడు అబద్ధం చెప్పడం మానాలి, దూషించేవాడు దూషించడం మానాలి, మొదలైనవి. అలాగే, వ్యభిచారి వ్యభిచార సంబంధంలో కొనసాగుతూ, వ్యభిచార పాపం ఇక లేదని ఆశించలేడు.

స్త్రీ మొదటి భర్త జీవించి ఉన్నంతకాలం, ఆమె ఆత్మ అతనితో ఏకమై ఉంటుంది. అతడు చనిపోయినప్పుడు అతని ఆత్మ దేవుని యొద్దకు తిరిగి వెళ్తుంది (ప్రసంగి 12:7); అప్పుడు మాత్రమే ఆ స్త్రీ కోరుకుంటే, మరొక పురుషుని ఆత్మతో ఏకమవడానికి ఆమె ఆత్మ స్వతంత్రం అవుతుంది (రోమీయులకు 7:3). దేవుడు ముందుగానే పాపాలను క్షమించడు — ఇప్పటికే చేసిన పాపాలనే క్షమిస్తాడు. ఒక వ్యక్తి సంఘంలో దేవుని క్షమాపణ అడిగి క్షమించబడినప్పటికీ, అదే రాత్రి దేవుని దృష్టిలో తన జీవిత భాగస్వామి కాని వ్యక్తితో శయనిస్తే, అతడు మళ్లీ వ్యభిచారం చేసినట్టే.

ప్రశ్న: మారుమనస్సు పొందిన వ్యక్తితో “ఇదిగో, సమస్తమును క్రొత్తవాయెను” అని బైబిలు చెప్పడం లేదా? అంటే నేను మళ్లీ మొదటి నుంచి ప్రారంభించవచ్చని అర్థం కాదా?

కాదు. మారుమనస్సు పొందిన వ్యక్తి నూతన జీవితాన్ని గురించి చెప్పే వాక్యభాగాలు, వారి పాపాలు క్షమించబడిన తరువాత దేవుడు వారు ఎలా జీవించాలని ఆశిస్తున్నాడో తెలియజేస్తాయి; అవి వారి గత తప్పుల పర్యవసానాలు చెరిగిపోయాయని అర్థం కావు.

అవును, అపొస్తలుడైన పౌలు 2 కొరింథీయులకు 5:17లో ఇలా రాశాడు: “ఎవడైనను క్రీస్తునందున్నయెడల వాడు నూతన సృష్టి; పాతవి గతించెను; ఇదిగో క్రొత్తవాయెను” అని. ఇది దానికి రెండు వచనాల ముందు (వచనం 15) అతడు చెప్పిన దానికి ముగింపుగా ఉంది: “జీవించువారు ఇకమీదట తమకొరకు కాక, తమ నిమిత్తము మృతిపొంది తిరిగి లేచినవాని కొరకు జీవించునట్లు ఆయన అందరికొరకు మృతిపొందెను.” ఇది ఒక స్త్రీ తన ప్రేమజీవితాన్ని మొదటి నుంచి ప్రారంభించడానికి దేవుడు అనుమతి ఇవ్వడంతో ఏమాత్రం సంబంధం లేనిది; అయినా లోకసంబంధమైన నాయకులలో చాలామంది అలా బోధిస్తున్నారు.

ప్రశ్న: అజ్ఞాన కాలాలను దేవుడు చూసీచూడనట్టు విడిచిపెట్టాడని బైబిలు చెప్పడం లేదా?

“అజ్ఞాన కాలాలు” (అపొస్తలుల కార్యములు 17:30) అనే మాటను పౌలు గ్రీసు గుండా ప్రయాణిస్తూ, విగ్రహారాధన చేసే ప్రజలతో మాట్లాడినప్పుడు ఉపయోగించాడు; ఆ ప్రజలు ఇశ్రాయేలు దేవుని గురించి, బైబిలు గురించి లేదా యేసు గురించి ఎన్నడూ వినలేదు. ఈ వాక్యభాగాన్ని చదివే వారిలో ఎవరూ మారుమనస్సు పొందకముందు ఈ విషయాల గురించి అజ్ఞానులుగా లేరు.

అంతేకాక, ఈ వాక్యభాగం పశ్చాత్తాపం మరియు పాపక్షమాపణకు సంబంధించినది. వ్యభిచార పాపానికి క్షమాపణ లేదని వాక్యం ఎక్కడా సూచించదు. సమస్య ఏమిటంటే, చాలామంది ఇప్పటికే చేసిన వ్యభిచారానికి క్షమాపణ మాత్రమే కోరుకోవడం లేదు; వారు వ్యభిచార సంబంధంలో కొనసాగాలని కూడా కోరుకుంటున్నారు — స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా దేవుడు దీనిని అంగీకరించడు.

ప్రశ్న: పురుషుల గురించి ఎందుకు ఏమీ చెప్పలేదు? పురుషులు వ్యభిచారం చేయరా?

అవును, పురుషులు కూడా వ్యభిచారం చేస్తారు; బైబిలు కాలాల్లో ఇద్దరికీ ఒకే శిక్ష ఉండేది. అయితే, వ్యభిచారం ఎలా జరుగుతుందనే విషయంలో ప్రతి ఒక్కరినీ దేవుడు వేరువేరుగా పరిగణిస్తాడు. పురుషుని కన్యత్వానికి, జంటల మధ్య ఏర్పడే వివాహ బంధానికి సంబంధం లేదు. ఒక సంబంధం వ్యభిచారమా కాదా అనేది నిర్ణయించేది పురుషుడు కాదు, స్త్రీ.

బైబిలు ప్రకారం, వివాహితుడైనా అవివాహితుడైనా ఒక పురుషుడు కన్య కాని, విధవరాలు కాని స్త్రీతో సంబంధం పెట్టుకున్నప్పుడల్లా వ్యభిచారం చేసినవాడవుతాడు. ఉదాహరణకు, 25 ఏళ్ల కన్య అయిన పురుషుడు 23 ఏళ్ల కన్య కాని స్త్రీతో శయనిస్తే, ఆ పురుషుడు వ్యభిచారం చేసినవాడవుతాడు; ఎందుకంటే దేవుని దృష్టిలో ఆ స్త్రీ మరొక పురుషుని భార్య (మత్తయి 5:32; రోమీయులకు 7:3; లేవీయకాండము 20:10; ద్వితీయోపదేశకాండము 22:22-24).

యుద్ధంలో కన్యలు, విధవరాండ్రు, కన్యలు కాని స్త్రీలు
సూచన ఆదేశం
సంఖ్యాకాండము 31:17-18 పురుషులందరినీ, కన్యలు కాని స్త్రీలందరినీ నాశనం చేయండి. కన్యలను సజీవంగా ఉంచండి.
న్యాయాధిపతులు 21:11 పురుషులందరినీ, కన్యలు కాని స్త్రీలందరినీ నాశనం చేయండి. కన్యలను సజీవంగా ఉంచండి.
ద్వితీయోపదేశకాండము 20:13-14 వయోజన పురుషులందరినీ నాశనం చేయండి. మిగిలిన స్త్రీలు విధవరాండ్రు, కన్యలు.

ప్రశ్న: అయితే, విడాకులు పొందిన/విడిపోయిన స్త్రీ తన మాజీ భర్త జీవించి ఉండగా వివాహం చేసుకోలేదుగానీ, పురుషుడు తన మాజీ భార్య చనిపోయేవరకు వేచి ఉండనవసరం లేదా?

అవును, అతడు వేచి ఉండనవసరం లేదు. దేవుని ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, బైబిలు ఆధారాలపై తన భార్యతో విడిపోయిన పురుషుడు (మత్తయి 5:32 చూడండి) ఒక కన్యను లేదా విధవరాలిని వివాహం చేసుకోవచ్చు. అయితే వాస్తవానికి, నేడు దాదాపు అన్ని సందర్భాల్లో పురుషుడు తన భార్యతో విడిపోయి, విడాకులు పొందిన/విడిపోయిన మరో స్త్రీని వివాహం చేసుకుంటాడు; అప్పుడు అతడు వ్యభిచారంలో ఉంటాడు, ఎందుకంటే దేవుని దృష్టిలో అతని కొత్త భార్య మరొక పురుషునికి చెందినది.

ప్రశ్న: కన్యలను లేదా విధవరాండ్రను వివాహం చేసుకున్నప్పుడు పురుషుడు వ్యభిచారం చేయకపోతే, దేవుడు నేడు బహుభార్యత్వాన్ని అంగీకరిస్తాడని దాని అర్థమా?

కాదు. యేసు సువార్త మరియు తండ్రి ధర్మశాస్త్రాన్ని మరింత కఠినంగా అన్వయించడం వల్ల మన కాలంలో బహుభార్యత్వం అనుమతించబడదు. సృష్టి ఆరంభం నుంచే ఇవ్వబడిన ధర్మశాస్త్రపు అక్షరరూపం (τὸ γράμμα τοῦ νόμου – to grámma tou nómou), స్త్రీ ఆత్మ ఒకే పురుషునికి బద్ధురాలిగా ఉంటుందని స్థాపిస్తుంది; అయితే పురుషుని ఆత్మ ఒకే స్త్రీకి బద్ధురాలిగా ఉంటుందని చెప్పదు. అందుకే లేఖనాల్లో వ్యభిచారాన్ని ఎల్లప్పుడూ స్త్రీ భర్తకు విరుద్ధంగా చేసే పాపంగా పేర్కొంటారు. అందుకే పితరులు, రాజులు వ్యభిచారులని దేవుడు ఎన్నడూ చెప్పలేదు; ఎందుకంటే వారు వివాహం చేసుకున్నప్పుడు వారి భార్యలు కన్యలు లేదా విధవరాండ్రు.

అయితే మెస్సీయ రాకతో, ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ యొక్క సంపూర్ణ అవగాహన మనకు లభించింది (τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου – to pneûma tou nómou). పరలోకం నుండి వచ్చిన ఏకైక ప్రతినిధిగా యేసు (యోహాను 3:13; యోహాను 12:48-50; మత్తయి 17:5), దేవుని ఆజ్ఞలన్నీ ఆయన సృష్టించినవారి పట్ల ప్రేమ, మేలు అనే పునాదిపై ఉన్నాయని బోధించాడు. ధర్మశాస్త్రపు అక్షరరూపం దాని వ్యక్తీకరణ; ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ దాని సారం.

వ్యభిచారం విషయానికొస్తే, కన్యలు లేదా విధవరాండ్రు అయితే ఒక పురుషుడు ఒకరి కంటే ఎక్కువ స్త్రీలతో ఉండడాన్ని ధర్మశాస్త్రపు అక్షరరూపం నిషేధించనప్పటికీ, ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ అలాంటి ఆచరణను అనుమతించదు. ఎందుకు? ఎందుకంటే నేడు అది అందరికీ బాధను, గందరగోళాన్ని కలిగిస్తుంది — మరియు నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్టు నీ పొరుగువానిని ప్రేమించడం రెండవ గొప్ప ఆజ్ఞ (లేవీయకాండము 19:18; మత్తయి 22:39). బైబిలు కాలాల్లో ఇది సంస్కృతిపరంగా ఆమోదించబడిన, ఆశించబడిన విషయం; మన కాలంలో ఇది ఏ విధంగానూ ఆమోదయోగ్యం కాదు.

ప్రశ్న: విడిపోయిన జంట తిరిగి కలసి, వివాహాన్ని పునరుద్ధరించాలని నిర్ణయించుకుంటే, అది సరైనదేనా?

అవును, ఈ క్రింది షరతులు నెరవేరితే ఆ జంట తిరిగి కలవవచ్చు:

  1. భర్త నిజంగా భార్యకు మొదటి పురుషుడై ఉండాలి; లేకపోతే విడిపోవడానికి ముందే ఆ వివాహం చెల్లుబాటు అయ్యేది కాదు.
  2. విడిపోయిన కాలంలో ఆ స్త్రీ మరొక పురుషునితో శయనించి ఉండకూడదు (ద్వితీయోపదేశకాండము 24:1-4; యిర్మీయా 3:1).

ఈ సమాధానాలు, వివాహం మరియు వ్యభిచారం గురించిన బైబిలు బోధన లేఖనాల ఆరంభం నుండి అంతం వరకు పొందికగా, స్థిరంగా ఉందని మరింత బలపరుస్తాయి. దేవుడు నిర్ణయించిన దానిని నమ్మకంగా అనుసరించడం ద్వారా, సిద్ధాంతపరమైన వక్రీకరణలను నివారించి, ఆయన స్థాపించిన వివాహ బంధ పవిత్రతను కాపాడుతాం.